นมัสการครับ

   ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการปฏิบัติธรรมของผมครับ

    เมื่อก่อน ก่อนที่จะศึกษาธรรมะ  ผมมีข้อสงสัยอยู่ 2 ข้อครับ

    1. ผีมีจริงหรือไม่   2. ทำไมต้องไปวัดทำบุญ

    ผมก็เริ่มหาหนังสือมาอ่านเพื่อหาคำตอบ   พออ่านไปอ่านไป  ก็เริ่มชักสนุกครับ เริ่มชอบศึกษาธรรมะ  เพราะดูแล้วธรรมะ ก็คือชีวิตประจำวันเรานี่เอง

    ผมอ่านของท่านโพธิรักษ์   ท่านพุทธทาสภิกขุ   ท่าน ป.อ.ปยุตโต

    อ่านแล้วก็เริ่มนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน เวลามีปัญหา ก็รู้สึกว่าสามารถนำมาใช้แก้ปัญหาชีวิตได้ครับ ก็เลยหาหนังสือมาอ่านเพิ่ใข้นเรื่อยๆ

    ล่าสุด  ผมศึกษาการใช้ "สติ" ควบคุม "จิต" ไม่ให้ "จิตเกิด"  ก็สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้  โดยจะเน้นการควบคุมอารมณ์เป็นหลัก

    แต่การปฏิบัติธรรมที่ไม่ถูกกับ "จริต" ของผมเลย คือ การนั่งสมาธิ ครับ(รวมทั้งการเดินจงกรม)  ผมเคยไปปฏิบัติธรรมอย่างเป็นทางการหลายครั้ง   แต่บอกตามตรงว่าไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไร

    การปฏิบัติธรรมที่มีผลจริงๆสำหรับผมจะมาจากการศึกษาเองครับ  โดยผมเริ่มต้นที่ "ความเชื่อ" ก่อน  เชื่อท่านพุทธทาส  เชื่อท่านโพธิรักษ์  เชื่อท่าน ปอ.ปยุตโต   เชื่อและเริ่มนำมาปฏิบัติ  ดูผลจากการปฏิบัติ   เมื่อเกิดผลดีก็ปรับปรุงและปฏิบัติต่อไป

    เป็นประสบการณ์ส่วนตัว นำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ