สวัสดีครับคุณพี่อาจารย์ paew ขอผมมองรูปคุณพี่อาจารย์ ชัดๆก่อน คุณพี่อาจารย์ paew ดูสูงเพรียว แต่ก็หมวยๆ เข้าข่ายเป็นนางเอกในเรื่องสั้นได้อยู่เหมือนกันครับ
ผมก็เชื่อว่า พี่สาวก็น่าจะฟังชาญ เพราะขนาดโดนจิ้งจกทัก บางทีเรายังเชื่อ นับประสาอะไรกับโดนคนทัก
เพียงแต่ว่า อภัยราชกุมารสูตร (พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๓) อรรถาธิบายไว้ว่า
ตถาคต... ย่อมรู้วาจาที่ไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และวาจานั้นไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง ที่แท้ แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และวาจานั้นไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
อนึ่ง ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง วาจาที่แท้ และประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ในข้อนั้น ตถาคตย่อมรู้กาลที่จะพยากรณ์วาจานั้น
ตถาคตย่อมรู้วาจาที่ไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง ที่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
อนึ่ง ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง ที่แท้ และประกอบด้วยประโยชน์ และวาจานั้นเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ในข้อนั้น ตถาคตย่อมรู้กาลที่จะพยากรณ์วาจานั้น
ผมวิเคราะห์แล้วว่า วาจาที่ ชาญ จะกล่าวเตือนพี่สาวเป็นวาจาที่จริง วาจาที่แท้ และประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของพี่สาว ชาญ ก็ ต้องเลือกกาลเทศะ ที่จะกล่าววาจานั้นกับพี่สาว
ขอบคุณคุณพี่อาจารย์ paew ที่แวะมาอ่านเรื่องสั้นของกวินนะครับ
