สวัสดีด้วยความระลึกถึงและห่วงใยยิ่งค่ะพี่โอ๋

ตอนนี้ดีขึ้นแล้วและหายแล้วใช่ไหมคะพี่โอ๋   ขอให้พี่โอ๋มีสุขภาพแข็งแรงยิ่งๆขึ้นไปหลังจากนี้  เพราะได้เข้าใจต้นสายปลายเหตุแล้ว :)

ประทับใจจริงๆที่พี่โอ๋นึกถึงผู้อื่นด้วยเสมอ แม้จะเป็นเรื่องเจ็บป่วยของตนก็ยังมองเห็นว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นได้ในแง่มุมใด  แล้วก็ถ่ายทอดได้สั้นกระชับ ตรงประเด็น เห็นจริงตามไปด้วย

ทำให้แอมแปร์ต้องจัดวันไปพบคุณหมออย่างตั้งใจเสียแล้ว  หลังจากเจตนาหลบเลี่ยงอยู่เป็นนานสองนาน เพราะกลัวการไปหาหมอที่สุด คือคุณหมอใจดีนะคะ  เพียงแต่แอมแปร์ใจไม่ค่อยดีทุกครั้งเวลาไปหาหมอ  ไม่ทราบจะกลัวไปทำไม แต่ก็กลัวไปล่วงหน้าแล้วทุกที

ขอบพระคุณพี่โอ๋มากอีกครั้งสำหรับบันทึกนี้ ที่ทำให้แอมแปร์เปลี่ยนใจ ไปหาหมอ(ทั้งๆที่กลัวนิดหน่อยอยู่ดี)นะคะ  ^_^