"สำคัญเหนืออื่นใด" คือ ทำอย่างไรให้ทุกคนตระหนัก ถึงบทบาทตัวเอง ต่อการประเมินประกันคุณภาพฯ

อย่าลืมว่า ไม่ใช่ทุกคน ที่เห็นด้วยกับเรื่องของประกันฯ เพราะหากเราดูเพียงผิวเผิน จะเห็นว่า มันก็เป็นแค่งานที่ประเมินจากกระดาษ มันไม่สามารถบอกได้เลยว่า สถาบันไหนมีมาตรฐานอยู่ระดับไหน

แต่หากศึกษาอย่างจริงจัง จะเห็นว่า หลายๆตัวบ่งชี้ มันวัดกันได้จริงๆ หากเราตรงไปตรงมา

ในส่วนของคณะวิทย์ ก่อนเปิดเทอม เราได้ประชุมอาจารย์ฯ เพื่อการเตรียมความพร้อมสำหรับเปิดเทอม เป็นการประชุมตลอดทั้งวัน (ปิดเทอม มันนัดง่าย ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี) โดยหนึ่งในเนื้อหาหลัก ที่ได้บอกกับเพื่อนร่วมงานคือ ....

มีเข็มทิศของสามเข็มทิศ ที่เราควรใช้ประกอบการทำงานของเรา เพื่อบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ นั่นคือ

1 อัลกุรอาน และซุนนะฮ์ฯ

2 ประเมินปฏิบัติงานของบุคลากร (อันนี้เราให้ทุกคนทำรายงานทุกหกเดือน) เป็นการประเมินว่าตัวเราทำงานมีประสิทธิภาพ มากน้อยแค่ไหน โดยประเมินจากทั้งผลงานและตัวบุคคล ผ่านการสัมภาษณ์ผู้ร่วมงานและผู้บริหารฯ

3 ประกันคุณภาพ (สองสำนักที่เราทำๆกัน นั่นคือ สมศ และ สกอ. ซึ่งจริงๆแล้ว ยึดตัวหลังก็จะคลุมถึงตัวหน้าเหมือนกัน) เป็นการประเมินงานสถาบันเรา หน่วยงานเรา มีการทำงานที่มีประสิทธิภาพ มากน้อยแค่ไหน

เข้มทิศสามอันนี้ มีความสำคัญเป็นอย่างมาก เราใช้มันในการประเมินการทำงานเราได้ และที่สำคัญ มันจะช่วยไกด์เราได้ว่าควรเดินไปทางไหน อย่างไร สำหรับบุคลากรใหม่ๆ ที่เพิ่งเริ่มงาน เป็นต้น

อีกอย่าง เพื่อไม่ให้การทำงาน เป็นการทำงานแบบรอคำสั่ง เข็มทิสสามอันนี้ ก็จะช่วยให้เค้ามีความคิดด้านการทำงานที่ creative มากขึ้น

...

และอื่นๆ ในการอบรม ไม่ว่าจะเป้นระบบ ระเบียบต่างๆ (หลายระบบ และระเบียบ เราได้ออกเป็นเฉพาะกิจ เพื่อรับกับคณะฯ ที่เพิ่งเปิดตัวอย่างคณะวิทย์ได้ และหากอะไรๆเติบโตมากกว่านี้ ก็อาจจะมีการปรับเปลี่ยนต่อไป) และหลายอย่าง เราก็ได้ทำล่วงหน้าไป เพราะหากรอ มอย. งานมันจะไม่เดินเท่าที่ควร เพราะ มอย. เอง ก็ยังถือว่าใหม่อยู่ มหาลัยโตเร็ว เร็วกว่าการเติบโตด้านการทำงานของบุคลากร ทำให้ หลายๆอย่างยังต้องตามเช็ดตามล้างเหมือนกัน

...

SK