อ่านบันทึกนี้แล้วคิดถึง คุณพ่อขายาว ของน้องภู เป็นคนแรก

ในแง่ว่าคุณเธอ "แบก"กระเป๋าเดินทางใบย่อมหนึ่งใบอัดไปด้วยหนังสือเสมอเวลาเดินทาง
คุณเธออ่านมากจริง ๆ อ่านช้าแต่อ่านตลอดเวลา
จำแม่นด้วยนะ ส่วนหนึ่ง..อ้อหลายส่วนที่พี่เขียนถึง..หัวข้อ ชื่อหนังสือ โครงเรื่องฯลฯสารภาพว่าไม่ได้ค้น กรูเกิ้ล ค้นจาก ก้นเธอ(ก้นบึ้ง)ความจำคุณเธอเร็วกว่ากันเยอะเลย

ล่าสุด คุณเธอแบกหนังสือแม่ลูกเผื่อไปด้วย

และที่เข้ากับบันทึกนี้คือ มีธรรมะไปด้วยหลายสิบเล่ม
แล้วซื้อเพิ่มที่โน่นก็อีกมาก หนักแสนหนัก

จึงอยากให้หลายคนและพระอาจารย์ดีใจว่า อย่างน้อยมี "เขา"คนหนึ่งค่ะ..ที่..แบกหนังสือข้ามน้ำข้ามทะเลไปอ่าน..เสมอ

แอบโมแรน...ติค  อีกแล้ว  ;P