ความเห็น: เศรษฐศาสตร์ มช.กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์

กราบเรียนอาจารย์ที่เคารพ

ตอนเราทราบว่าท่านเป็นอาจารย์ของอาจารย์ของพวกเราอีกที่ทำให้พวกเรารู้สึกเกร็ง กลัวและคาดเดาว่าท่านต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถมากๆและก็เป็นไปตามที่คาดไว้ทุกอย่าง ท่านสอนด้วยคำพูดที่ดุ พูดด้วยคำพูดที่รุนแรง และจะตื่นเต้นเวลาท่านเดินมาใกล้ๆเพราะกลัวท่านถามและเราก็เป็นอย่างนี้กันทุกวิชา แต่เมื่อท่านสอนแล้วเปลี่ยนความคิดเราทั้งสิ้น วิธีการเรียนแตกต่างจากทั่วไปโดนสิ้นเชิง

ท่านจะพูดด้วยคำพูดที่รุนแรงตรงๆทำให้เราเข้าใจในประเด็นว่าเราอ่อนตรงไหน มีข้อบกพร่องตรงไหนซึ่งอาจารย์บ้างท่านอาจไม่เคยตำหนิว่าเธอโง่ตรงนี้มากๆนะ ทำให้เรารู้ว่าฉันโง่จริงๆในสิ่งที่เราควรจะรู้เพราะล้วนเกี่ยวกับสาขาวิชาที่ศึกษาและเป็นพื้นฐานที่เราควรจะรู้ เราควรต้องนำไปปรับปรุงตัวเองอย่างเร่งด่วน ท่านสอนความคิดให้เราใหม่ว่า คนเราจะเก่งแต่ทฤษฎีไม่ได้ ถึงแม้ว่าท่องจำทฤษฎีได้หมดในห้องเรียนที่เรียนมา แต่ถามว่าเมื่อไปอยู่นอกห้องเราสามารถรู้จักคิดไปปรับปรุงในชีวิตได้ไหม ต้องมีน้อยคนที่สามารถรู้จักคิดหาหนทางให้ประสบความสำเร็จในจุดมุ่งหมาย และต้องยอมรับว่าความรู้นอกห้องของพวกเรามีน้อยมากๆหรือแทบไม่มีเลย ทั้งๆที่เมื่อเราจบไปเราจะเป็นแรงงานรุ่นใหม่ที่ต้องทดแทนแรงงานที่กำลังจะปลดระวางตัวเองลง และต้องนำประเทศไทยเพื่อแข่งขันกับประเทศอื่นๆเพื่อความอยู่รอดของชาติให้ได้ ในเมื่อตอนนี้เราเองยังไม่รู้จักคิดริเริ่มเองได้แต่เลียนแบบของคนอื่น เรียนรู้ในสิ่งที่เขาคิดไว้ให้แล้วแล้วจบอยู่แค่นั้นเมื่อเทียบกับผู้ริเริ่มคิดเขาจะรู้จักคิดในสิ่งใหม่ๆที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติของเขา เราเองต้องเริ่มรู้จักคิดต่อยอดความคิดนั้นแต่ต้องอย่าลืมอ้างถึงผู้คิดริเริ่มด้วยเป็นการเคารพความคิดและให้เกียรติ ซึ่งท่านยกตัวอย่างเปรียบเทียบประเทศไทยกับประเทศไทยสิงคโปร์ว่า เรามีหลายอย่างที่ได้เปรียบแต่มีสิ่งเดียวที่เราอ่อนกว่าและเป็นจุดด้อยที่ทำให้เราตามหลัง คือคุณภาพของคนในชาติ ถ้าประชากรในชาติมีความรู้ความสามารถและต้องสามารถคิดหาหนทางนำประเทศเราให้มีศักยภาพที่โดดเด่นให้ได้ท่านแฝงการเรียนการสอนที่เราสามารถรับรู้ได้ว่า คนเราต้องรู้จักฟังความคิดเห็นของผู้อื่นด้วย อย่าเก่งคนเดียว ต้องกล้าที่จะเสนอความคิดเห็นแม้ว่าจะผิดหรือถูก หากผิดก็จะมีผู้ที่มีความรู้ความสามารถกว่าเราแก้ไขให้ในสิ่งที่ถูกต้องว่าสิ่งที่ถูกคืออะไร เมื่อคนเราโง่แล้วยอมรับว่าโง่และรับรู้ในสิ่งที่ฉลาดถึงจะมีการพัฒนาตนสิ่งที่ได้รับจากการเรียนครั้งนี้และนำมาสร้างมูลค่าเพิ่มในอนาคตที่เราสามารถรับรู้หลักๆคือ คนเราต้องรู้จักพัฒนาศักยภาพให้ตนเองรู้จักสร้างมูลค่าให้ตัวเอง เพื่ออาจได้รับโอกาสมากมาย เช่น ต้องรู้จักเรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ๆเพื่อจะได้รองรับและสร้างความได้เปรียบกว่าบุคคลอื่นๆ ความสำคัญของภาษาที่ต้องมีความชำนาญและรู้จักเรียนรู้ภาษาอื่นๆที่กำลังมีความสำคัญในโลก ณ เวลาปัจจุบันนี้ และสุดท้ายคือคนเราไม่มีวันหยุดเรียนได้ ต้องมั่นแสวงหาความรู้ใหม่ๆเสมอ ซึ่งความรู้ในยุคนี้ไม่มีวันหมดต้องรู้จักค้นคว้าสม่ำเสมอ ขอกราบขอบพระคุณอาจารย์ มากๆค่ะ