อาจารย์คะ...ขอเข้ามาอีกรอบคะ...

หลายวันที่ผ่านมากะปุ๋มเกิดความรู้สึกคับข้องใจอย่างแรง..อย่างที่อาจารย์สะท้อนออกมานะคะ..หากนักวิชาการต่างทำเฉยเมยต่อการเปลี่ยนแปลงเสมือนการขาดความรับผิดชอบต่อการพัฒนาสังคมในด้านหนึ่งนั้น...แล้วที่เราพยายามเรียกตนเองว่า...การพัฒนาสู่สังคมหากแต่ละเลยเรื่องการเมืองการปกครอง...นี้ทำได้ด้วยเหรอ...ก็ยังรู้สึกแปลกใจยิ่งหนัก...กะปุ๋มเห็นนักวิชาการหลายท่าน...ที่มีชื่อมาเขียนเรื่องการเมืองวิพากษ์ผู้นำบ้าง...วิพากษ์...ฝ่ายบริหารบ้าง...แต่บันทึกเหล่านี้ก็ยังคงถูกวนไปวนมา...อยู่ในเวทีเสมือนนี้...

หากแต่พอเป็นการแสดงออกทางคิดเชิงสร้างสรรค์...ที่นักวิชาการพึงควรร่วมช่วยกันทำ แต่กลับถูกปิดกั้นเพียงเพราะเรากลัว...กะปุ๋มเลยมีความรู้สึกว่าตนเองนั้นเป็นเหมือนคนอ่อนเปลี้ยด้อยปัญญาไปเลย..เพราะเกรงกล้วว่าเราจะไปกระทบหรือทำให้ใครเดือนร้อนไปด้วยเพราะเหตุแห่งความกลัวนั้นด้วยเหรือเปล่า...

หรือว่าเราจะรอให้ชาวบ้าน...ผู้มีภูมิปัญญาลุกขึ้นมาเป็นแนวหน้าแห่งการแสดงออกถึงความรับผิดชอบต่อสังคมก่อนเรานักวิชาการที่ผ่านการเรียนมา ผ่านการฝึกฝนทางกระบวนการคิดที่เป็นระบบ..ค่อยๆ ...แย้มหน้าออกมาเดินตามหลังชาวบ้านนั้น...

...

จริง...การมาแสดงความคิดเห็น ณ บันทึกนี้ไม่ได้ต้องการให้เกิดความแตกแยกใดใดเกิดขึ้น...เพียงแต่อยากร่วมกระตุ้นนำให้นักวิชาการที่รักการสร้างสรรค์และพัฒนา...ช่วยกันขับเคลื่อนบ้านเมืองเรา..เพราะหากเราไม่รวม ไม่ช่วยกัน...แล้วจะให้รอให้ใครมาช่วย...เสียดายภูมิปัญญา...ของนักวิชาการ...ทั้งหลายคะ...อยากเห็นประเทศเรา สังคมเรา...เจริญแบบยั่งยืน...และสรรค์สร้าง...กะปุ๋มเชื่อว่าคนที่วนอยู่ใน GotoKnow นี้ล้วนแล้วแต่เป็นคนดีและพร้อมเป็นผู้ให้...ขอเพียงเราอย่าได้ดูถูกความเป็นผู้มีปัญญาที่ดี..และจิตใจที่งดงามของท่านๆ เหล่านั้นเลยนะคะ...

ขอบคุณคะ