ตอนที่นึกถึงความตาย ไม่ได้ตื่นกลัวกับมัน แต่คิดว่าที่เมื่อให้หลับตาแล้วคิดถึงความสุข ความสวยงาม ความยิ่งใหญ่ จิตใต้สำนึกหรือทัศนคติต่อความตายส่วนตัวแล้วคิดว่าเป็นการพ้นจากทุกข์….และคิดว่าทำไมเราถึงไม่มีช่วงแห่งความสุขให้ได้คิดถึงมันบ้าง
ตอนที่นึกถึงความตาย ไม่ได้ตื่นกลัวกับมัน แต่คิดว่าที่เมื่อให้หลับตาแล้วคิดถึงความสุข ความสวยงาม ความยิ่งใหญ่ จิตใต้สำนึกหรือทัศนคติต่อความตายส่วนตัวแล้วคิดว่าเป็นการพ้นจากทุกข์….และคิดว่าทำไมเราถึงไม่มีช่วงแห่งความสุขให้ได้คิดถึงมันบ้าง