เรียนภาษาน่าสนุก สนุก สนุก
เหตุไฉนเด็กไทยทุกข์ ไม่หนุกหนาน
เหตุสำคัญน่าจะอยู่ที่ครูอาจารย์
ไม่เริ่มการ-เรียนให้สนุก-สนุก สนุก

สนุก นี่ ใคร ๆก็ชอบ สนุก
แล้วทำไม ไม่ทำ ให้สนุก สนุก
ครูอ้อย ยังชวนให้ มาเรียนรู้ สู่สนุก สุขสำราญ
อย่าลืม ต้องเริ่มการ-เรียนให้สนุก-สนุก

การเล่น อย่างไงล่ะ เป็นของสนุก
เราทุกคนเคยเล่นสนุก สนุก
เราหาวิธีเล่นสนุก สนุกของเราเอง
ไม่ต้องมาบอกหร็อก ว่าเล่นสนุก สนุก เล่นอย่างไร

ครูควรไป ขโมยวิธีเล่นสนุกของเด็กมา
เอามาใช้ สอนภาษา ให้สนุกไง
อย่าเริ่มที่ การอ่าน มันสร้าง ทุกข์ในใจ
เรียนภาษา ให้สนุก ไม่ไช่เริ่ม ที่อ่านแน่

เรียกซิ เรียก "พ่อ" "พ่อ" "พ่อ""พ่อ"
แล้วตามต่อด้วย "แม่" แม่" "แม่" "แม่"
เอ้า!!! หกล้มร้อง "แง" "แง" "แง"
แต่ช้าแต่ ม๊ะ มา "หม่ำ" "หม่ำ" "หม่ำ"

เรียนภาษาแม่ อย่างไร พูดได้คล่อง
แล้วไม่ลอง เรียนฝรั่ง อย่างขำ ขำ
เริ่มต้นด้วย "papa" "mom" and "mum-mum"
ขำ ขำ หนุก หนุก หนุก หนุกหนาน

เรื่องอ่านน่ะ พ่อแม่ ต้องอ่านก่อน
อ่านให้ฟัง นั่นแหละ สอนให้รักอ่าน
อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน อย่ารำคาญ
ถ้ารำคาญ เด็กก็รำคาญ อ่าน อ่าน แล้วก็ไม่อ่าน

ถึงวันหนึ่ง "คุณแม่ คุณครู หนูอยากอ่าน"
เสียงหวาน ๆ กระซิบ รีบให้อ่าน
สอนอ่าน วันนั้นน่ะ จะสำราญ
อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน การอ่านของหนูหนู

แล้วจะได้เห็น "หนูจ๋า อย่าอ่าน อ่าน
ข้าวในจาน แกงในหม้อ รอหนูอยู่
กินให้อิ่ม แล้วค่อย อ่านนะโฉมตรู"
แล้วคุณครูไม่ต้องสู้ กับการอ่าน ภาษาอังกฤษ

ดังนี้แล 

                                               คิดถึงครูอ้อย

                                                   Paaoobtong