สวัสดีค่ะพี่นุช

ขอบคุณพี่นุชมากค่ะที่เข้าใจ...ตอนนั้นสุดๆแล้วค่ะ..ทั้งเหนื่อย..ทั้งกลัว..ทั้งงงๆ..ทีแรกยังไม่รู้ตัวค่ะ..ทำให้ตอนนั้นคิดเยอะมากๆค่ะ..จนมึนตึบว่าจะหาทางออกยังไงดี...และจริงๆด้วยค่ะ เราต้องตั้งสติให้ได้ เหมือนอยู่คนเดียวในโลกยังไงยังงั้น..คิดว่าน่าจะเป็นบทเรียนที่ดีให้กับคนอื่นๆได้บ้าง..เค๊าก็ถามว่าทำไมไม่ถามใคร หรือปรึกษาใครเลยเหรอ..ก็นี่แหล่ะค่ะ ถ้าถามจะมาอยู่ให้เธอซักเหรอ?? ..555

ส่วนภาพเมฆ..วันนั้นสวยใสมากๆค่ะ ..พอเห็นคนอื่นถ่ายฟ้าอยู่..อัตโนมัติ็รีบเอากล้องมาถ่ายตามเลยค่ะ..จริงๆด้วยค่ะ เรื่องเมฆนี่เป็นเพราะพี่ชิว ทำให้คนหลงรักธรรมชาติอย่างเรา..ตั้งใจถ่ายรูปท้องฟ้ามากยิ่งขึ้น แต่พี่นุชเหมาะเป็นประธานนะคะ พออ่านถึงคำว่า"กำมะลอ" ขำกลิ้งเลยค่ะ พี่ชิวปลื้มภาพถ่ายเมฆสีรุ้งของพี่นุชน่ะค่ะ..ยังไงๆ พี่นุชก็เหมาะสมอยู่ดีค่ะเพราะรักความงามของธรรมชาติด้วยค่ะ

พี่นุชลองดูเมฆรูปนี้สิคะ ว่าเหมือนอะไร?? เป็นเวอร์ชั่นต่อจากภาพแรกข้างบนค่ะ