สวัสดีค่ะ อ.แผ่นดิน
- ชีวิตมากมายนะคะที่จบลงด้วยน้ำตาของคนที่อยู่ข้างหลัง แต่ละชีวิตล้วนต้องดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอด ท้ายสุดบ้างก็พบจุดจบเอาง่ายๆ
- ทุกคนต่างพากันเสาะแสวงหา ด้วยคาดหวังว่าชีวิตจะได้มีอะไรที่ดีๆ เหมือนกันนะคะไม่ว่าจะชาวโรงงานหรืออาชีพอื่น
- ได้อ่านเรื่องที่ท่านบันทึกจนจบ เศร้านะคะแต่นี่ก็อีกชีวิตหนึ่งที่ดิ้นรน คนเขียนเก่งมากค่ะ และขอชมคนนำมาเผยแพร่ต่อแนวคิดยอดเยี่ยมมากค่ะ ต้องขอขอบคุณที่นำเรื่องดีๆมาบอกเล่าสู่กัน ในฐานะคนบ้านนอกอ่านแล้วทำให้คิดถึงบ้านมากขึ้น เพราะพบแล้วเหมือนกันว่าไม่มีที่ใดอบอุ่นและสุขใจเหมือนบ้านเกิดของเรา ...คิดถึงบินหลา....จริงๆ