- ขอบพระคุณครับ
- คิดถึงกลอนเก่าๆที่แต่งไว้นานแล้วครับ ผมตั้งชื่อว่า .. เทคโนโลยี .. ดาบหลายคมของมนุษยชาติ
ความว่า ...
ในกระแส เทคโนโลยี ที่เชี่ยวกราก
สิ่งหลายหลาก ระคนไป ในกระแส
ใครประมาท ขาดความรู้ คอยดูแล
จะต้องแย่ ด้วยพิษภัย ในเทคโนดาบหลายคม ใช่หรือไม่ ใครเห็นบ้าง
อาจสรรค์สร้าง อะไรอะไร ได้มากโข
อาจวายวอด มอดม้วย ด้วยเทคโน
เป็นบัวโผล่ พ้นน้ำ เถิดพวกเราโปรดทบทวน หวนคิด สักนิดหนึ่ง
ก่อนหวังพึ่ง สิ่งใด จากใครเขา
ใช้ปัญญา ตรองดู อย่าหูเบา
หลงเชื่อเขา ง่ายๆ ตายทั้งเป็นควรจะได้ ไตร่ตรอง มองให้รู้
ความจำเป็น มีอยู่ หากมองเห็น
เลือก-ปรับ-ใช้ ให้เหมาะสม ตามจำเป็น
จะโดดเด่น ดีกว่ารับ แบบหลับตาภูมิปัญญา ของไทย ยังไม่สิ้น
ภูมิปัญญา ท้องถิ่น มากนักหนา
ในชุมชน บ้าน-วัด เต็มอัตรา
แสวงหา แต่ของไกล ไม่เข้าทีผสมผสาน เก่าใหม่ ให้พอเหมาะ
ร่วมสังเคราะห์ อย่างมีหลัก มีศักดิ์ศรี
อย่าให้เกิน อย่าให้ขาด นั่นแหละดี
จะเป็นที่ ภาคภูมิใจ ไปเนิ่นนาน. - พูดถึง e ทั้งหลายนี่ จำได้ว่าผมเคย เสนอแนะลอยๆไว้หลายครั้ง หลายที่ ว่า e-learning หรือ EL นั้นผมกลัว .. กลัวว่าจะมัวเพลินอยู่ในโลกเสมือน ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับสิ่งที่เป็นอยู่จริงในธรรมชาติ .. อะไรๆก็คลิกเอาได้ง่ายๆ .. การพึ่งพาอาศัย การช่วยเหลือแบ่งปันลดลง .. การฝึกรอคอย ฝึกการอดกลั้นอดทน มีน้อยลง หรือหายไป .. ฯลฯ ผมจึงกำหนดใหม่ว่า ถ้าผมจะทำ ผมจะเรียกมันว่า ESL - Electronic Supported Learning ครับ .. จุดเน้นคือ เน้นวิถีแห่งการเรียนรู้ที่อิงอยู่กับธรรมชาติ .. e จะเข้ามาช่วยสนับสนุนตามความจำเป็นและตามความเหมาะสมเท่านั้น