แวะมาเติมเต็มค่ะ...และขอบพระคุณที่แวะไปเติมเต็มให้เสมอ ๆ ค่ะ

อ่านแล้วจึงได้ทราบว่า การเป็นนักบำบัดที่ดีนั้นต้องรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนอย่างหนักหน่วงเลย เพราะคนไข้มีหลากหลายอารมณ์จริง ๆ การเป็นนักบำบัดที่ดีจึงต้องมีสติทุกขณะ  ควบคุมอารมณ์ตนให้นิ่งนั้นยังไม่พอต้องสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับคนไขและญาติคนไข้อีกต่างหาก

ยอมรับอย่างหนึ่งค่ะว่า หากนักบำบัดรู้และสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้ และรู้จักที่จะเรียนรู้อารมณ์ของผู้ป่วย ความเป็นไปของผู้ป่วย การรักษาอาการป่วยของคนไข้ย่อมเป็นไปในทิศทางที่พึงประสงค์ค่ะ ผู้ป่วยส่วนมากจะยอมรักษาหรือมารับการบำบัดจากนักบำบัดที่ใจดี ใจเย็น และเข้าใจเขาเสมอค่ะ อย่างคำกล่าวที่ว่า "รู้เขารู้เรา...รบร้อยครั้ง...ชนะร้อยครั้ง"  ขอบคุณมากค่ะ