ประเด็นของ Mr.Willเลี่ยม น่าสนใจครับ ในที่นี้ผมคิดว่ามหาวิทยาลัยก็เลือกที่จะทำอย่างที่ Mr.Willเลี่ยม ว่าไว้ในย่อหน้าสุดท้ายนั่นแหละครับ และแนวโน้มหลักๆ ของมหาวิทยาลัยเอง ผมก็คิดว่ามหาวิทยาลัยก็คงเลือกที่จะพัฒนาฐานข้อมูลในระบบเปิด (Open Sources)

ข้อที่เป็นกังวลกันถึงความเจริญในด้านฐานข้อมูล ก็คงเป็นว่าคนทำงานทั่วๆไป(–เพราะไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่ฝ่ายไอทีจะรู้หรือไม่) ยังไม่เห็นฐานข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้จากส่วนกลาง เพื่อที่จะเอามาขยายความต่อในส่วนที่ตัวเองต้องการ เรื่องมันก็เลย “โอ้ละหนอ(ไม่ใช่โอละพ่อ)เมื่อไหร่มันจะนิ่งเสียที”

คณะวิทย์ของเราเองก็ดูจะคิดดีที่ว่าลงมือทำเองดีกว่ายืมจมูกผู้อื่นหายใจ แต่สุดท้ายตอนนี้เหมือนเราแค่ยืมหมอนของคนอื่นมาหนุนนอนฝันกันอยู่ ฐานข้อมูลที่คิดจะทำจึงยังคงเหมือนฝันไปในอากาศ หลายคนไม่อยากตื่นมาพบความจริงที่ว่าโปรเจคท์ฐานข้อมูลตอนนี้ไม่มีอะไรเลยจริงๆ นะครับ ซึ่งค่อนข้างน่ากลัวเมื่อเทียบกับผลการประเมินของ สกอ. และ สมศ. เพราะการที่เราถูกจัดให้อยู่ในเกณฑ์ดีมั่กๆ แต่ฐานข้อมูลยังไม่สมบูรณ์เต็มที่นี้ ถ้ามันไม่ทำให้ความน่าเชื่อถือของเกณฑ์ประเมินลดลง มันก็เหมือนจะทำให้ผู้อื่นเห็นว่าข้อมูลต่างๆ ที่รายงานไปนั้น เราปั้น(Fake) มันไปหรืออย่างไร