แสดงความคิดเห็นให้กับตัวเองก่อนดีกว่าว่าเราจะบ้าแล้วไปร่วมประชุมและกิจกรรมกับศูนย์บริการวิชาการมากมายเกินไปแล้ว โดยที่ไม่มีตำแห่งหัวหน้างาน เลขาฯ แต่ก็ไปแทนรองผอ.ฝ่ายแผนหลายครั้งจนกลายเป็นต้องไปในนามของสำนักฯในที่สุด เรายินดีถ้าเอาสิ่งดๆ กลับมาให้องค์กร  แต่..ก็ไม่มีใครรู้ว่าเราไปแทนใคร บางทีก็รู้สึกกลัวว่าเขาเห็นหน้าเราบ่อยๆเอ๊…ใยคนนี้เป็นใครใยจึงมาเสนอหน้า….แต่พระเจ้าย่อมรู้นะว่าที่เราทำไปก็เพื่อองค์กร เพื่อมข. แต่วันวานนี้ท้อจัง เมื่อเจอคำพูดบางอย่างของผู้ดำเนินงานของศูนย์ฯ ใช่เรามีสิทธิ์ท้อแต่เราไม่มีสิทธิ์ถอย ต้องกัดไม่ปล่อยถ้างานไม่Success  “อย่างเอาเงินเป็นที่ตั้งในการทำโครงการฯ” OK ถ้าโครงฯการเล็กๆ ออกเงินเองได้ก็ไม่เป็นไร ถ้าเพื่อมข. แต่เราไปช่วยเขา ร่วมมือกับเขา เสียสละในส่วนที่พึงมีพึงได้ไป แต่ทำไมเขาต้องพูดอย่างนั้นด้วยนะ ……ยิ่งมาเจอปฎิรูปการเมือง เข้าไปด้วยยิ่งไปกันใหญ่ ก็ดีขอให้ปฏิรูปความคิดของใครบางคนเข้าไปด้วยก็น่าจะดีนะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประทานฟ้ามีตาและสวรรค์มีใจ เหมือเสียงกู่จากครูใหญ่ให้ข้าฯ ด้วยเถิดเพราะกำลังจะหมดกำลังใจอยู่รอมร่อแล้ว…..เอ้าสู้ต่อไปเมือยังมีลมหายใจล้มเมื่อไรค่อยว่ากัน