• เวลาลูกพี่เรียน พี่จะบอกเหมือนกันว่า
  • สอบได้แค่ไหน ไม่ว่ากัน
  • ขอแต่ให้เขาตอบตัวเองให้ได้ว่า เขาทำเต็มที่หรือยัง
  • ดังนั้นตอนเรียนมัธยม พี่จะไม่ใคร่จำเกรดเขาค่ะ
  • สำหรับพี่เกรดที่คาดหวัง คือ เรียนผ่านขึ้นชั้นได้
  • โดยเขาเรียนสบายๆค่ะ
  •   ........
  •  แล้วพี่ก็พบว่า พ่อแม่ทั้งคู่คือคนสำคัญนั้น
  • ถ้าวางเป้ากันคนละจุด ลูกก็ยังกดดันลูกค่ะ....
  • ถ้าพี่รับได้ ไม่ว่าเกรดอะไร
  • แต่แฟนพี่เมื่อเห็นเกรดที่ตกลงมาแล้วบ่น....
  • อย่างนี้อ่ะนะ....กดดันลูกแล้วค่ะ....
  • พี่ว่านี่คือวิธีเลี้ยงลูกที่เราเลี้ยงผิดค่ะ
  • ...........
  • ผิดที่เราเอาความอยากของเราไปให้ลูกทำแทนค่ะ
  • ...........
  • ที่ถูกก็คือ สะท้อนเขา ให้เขาเกิดความอยากเอง
  • ให้เขาเรียนรู้ตัวเอง
  • แล้วเขาจะได้เกิดความภูมิใจที่เขาทำได้
  • เขาจะเรียนรู้ว่า เมื่อเขาทำให้ตัวเอง
  • มันก็คือการทำให้พ่อแม่
  • ...........
  • มุมนี้แหละที่พ่อแม่ต้องฝึกตนค่ะ
  • ไม่พูดอะไรเลยลูกก็งงงงงงงงงง
  • เพราะเขาก็อยากให้เรารับรู้ตัวเขา
  • พูดเกินเลยไป......ตามความอยากของเรา...
  • ลูกก็จะไม่รู้สึกว่าเขาจะทำอะไรให้ตัวเขา
  • มันเลยเกิดกรณีขอทำให้ตัวเอง....ออกนอกลู่นอกทาง
  • เป็นพ่อแม่คน...มันยากอีตรงนี้แหละค่ะ
  • มันยากตรงการสอนสั่งที่จะบอกออกมา
  • ...........
  • ด้วยเหตุนี้ค่ะ...พ่อแม่จึงต้องเรียนตลอดเวลา...
  • โรงเรียนที่เข้าเรียน คือ โรงเรียนชีวิต
  • เป็นโรงเรียนที่จะหนีเรียนยังไงก็หนีไม่พ้นค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ น้องชายที่แวะมาเปิดประเด็น
  • ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันนี่..จะได้ข้อคิดใหม่ๆค่ะ