-
-
เวลาลูกพี่เรียน พี่จะบอกเหมือนกันว่า
-
สอบได้แค่ไหน ไม่ว่ากัน
-
ขอแต่ให้เขาตอบตัวเองให้ได้ว่า เขาทำเต็มที่หรือยัง
-
ดังนั้นตอนเรียนมัธยม พี่จะไม่ใคร่จำเกรดเขาค่ะ
-
สำหรับพี่เกรดที่คาดหวัง คือ เรียนผ่านขึ้นชั้นได้
-
โดยเขาเรียนสบายๆค่ะ
-
........
-
แล้วพี่ก็พบว่า พ่อแม่ทั้งคู่คือคนสำคัญนั้น
-
ถ้าวางเป้ากันคนละจุด ลูกก็ยังกดดันลูกค่ะ....
-
ถ้าพี่รับได้ ไม่ว่าเกรดอะไร
-
แต่แฟนพี่เมื่อเห็นเกรดที่ตกลงมาแล้วบ่น....
-
อย่างนี้อ่ะนะ....กดดันลูกแล้วค่ะ....
-
พี่ว่านี่คือวิธีเลี้ยงลูกที่เราเลี้ยงผิดค่ะ
-
...........
-
ผิดที่เราเอาความอยากของเราไปให้ลูกทำแทนค่ะ
-
...........
-
ที่ถูกก็คือ สะท้อนเขา ให้เขาเกิดความอยากเอง
-
ให้เขาเรียนรู้ตัวเอง
-
แล้วเขาจะได้เกิดความภูมิใจที่เขาทำได้
-
เขาจะเรียนรู้ว่า เมื่อเขาทำให้ตัวเอง
-
มันก็คือการทำให้พ่อแม่
-
...........
-
มุมนี้แหละที่พ่อแม่ต้องฝึกตนค่ะ
-
ไม่พูดอะไรเลยลูกก็งงงงงงงงงง
-
เพราะเขาก็อยากให้เรารับรู้ตัวเขา
-
พูดเกินเลยไป......ตามความอยากของเรา...
-
ลูกก็จะไม่รู้สึกว่าเขาจะทำอะไรให้ตัวเขา
-
มันเลยเกิดกรณีขอทำให้ตัวเอง....ออกนอกลู่นอกทาง
-
เป็นพ่อแม่คน...มันยากอีตรงนี้แหละค่ะ
-
มันยากตรงการสอนสั่งที่จะบอกออกมา
-
...........
-
ด้วยเหตุนี้ค่ะ...พ่อแม่จึงต้องเรียนตลอดเวลา...
-
โรงเรียนที่เข้าเรียน คือ โรงเรียนชีวิต
-
เป็นโรงเรียนที่จะหนีเรียนยังไงก็หนีไม่พ้นค่ะ
-
ขอบคุณค่ะ น้องชายที่แวะมาเปิดประเด็น
-
ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันนี่..จะได้ข้อคิดใหม่ๆค่ะ