การพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เรียนรู้วัฒนธรรมซึ่งกันและกัน

วิเคราะห์สาเหตุที่การศึกษาระดับมัธยมศึกษาถดถอย อยู่ที่กระบวนการจัดการเรียนรู้ของครู วัฒนธรรมความเชื่อของชาวมัธยมศึกษาที่ว่า โรงเรียนมีชื่อเสียงตรงที่นักเรียนสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียง คณะที่ยอดนิยมได้มากๆ ครูดีคือครูที่สอนเด็กมากๆ รับผิดชอบการสอน เด็กได้เนื้อหาครอบคลุม เยอะแยะ มีการบ้านมีชิ้นงานมากแสดงว่าครูดีครูเก่ง กระบวนการสอนก็เลยใช้ข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันเป็นตัวตั้ง ฝึกทำข้อสอบท่องจำมาก ถอดแบบจากโรงเรียนกวดวิชามาใช้ในโรงเรียนมัธยมและบรรจุความรู้ความจำลงในสมองเด็ก คิดได้แต่คิดในกรอบของครู วิธีสอนเป็นภาพลวงตาทั้งนั้น

วัฒนธรรมของครูประถม มีจุดด้อยที่ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการเรียนการสอน สาเหตุเพราะไม่ได้มีผลกระทบต่อสถานะของครูหรือผู้บริหาร เด็กทุกคนจบร้อยเปอร์เซนต์ มีที่เรียนทุกคนเรียนไหนไม่สำคัญ เด็กได้เรียนโรงเรียนดีดีดังๆก็ขัดนโยบายที่เน้นเรียนใกล้บ้าน ผู้ปกครองเลยพาเด็กหนีไปเรียนโรงเรียนเอกชนตั้งแต่เล็กเล็ก

แนวทางการพัฒนาการศึกษาที่ไปด้วยกันน่าจะเป็นทางออกในการแก้ปัญหาคุณภาพการศึกษาร่วมกัน ความเป็นพวกเดียวกันการพูดชี้แนะข้อบกพร่องและหาทางแก้ปัญหาร่วมกัน เช่นครูประถมเอาจริงเอาจังกับการจัดการเรียนการสอน โดยครูมัธยมช่วยชี้แนะจุดที่จะต้องพัฒนา สร้างพื้นฐานในเรื่องใดบ้างที่จะเข็มแข็งในการเรียนระดับมัธยม ซึ่งจะทำให้การแก้ปัญหาง่ายกว่าการแบ่งแยก ซึ่งก็จะไม่กลับสู่ปัญหาโทษกันไปโทษกันมา เหมือนอดีต อาจารย์มหาวิทยายัยก็โทษครูมัธยม ครูมัธยมก็โทษครูประถม ครูประถมก็โทษครูอนุบาล ครูอนุบาลก็โทษพ่อแม่เด็ก สุดท้ายพ่อแม่ก็โทษเด็กและกลับเข้าสู่วงจรเดิมๆ