ผมให้กำลังใจลูกในการเรียน ให้เกียรติในตัวเขาเสมอ ลูกสาวตอนอยู่ ม.ปลาย เกรด ม.๕ ตกกว่า ม.๔ มาก นั่งน้ำตาเล็ดในรถ ผมถามว่าร้องไห้ทำไม เขาบอกว่าเกรดตก ผมถาม ว่าพ่อว่าลูกสักคำหรือยัง พ่อรู้เพราะพ่อก็เรียน ม.ศ.๕ มาก่อนว่ามันยากกว่า ม.๔ อยู่แล้ว สำคัญที่ลูกอ่านหนังสือเต็มที่หรือยัง แป๊บเดียวพอถึงบ้านมันก็อารมณ์ดีเหมือนเดิม

ไอ้เจ้าลูกชาย กลับจากเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่อเมริกาอยากต่อ ม.๖ ไม่อยากซ้ำชั้น ม.๕ เพราะไม่ทันเพื่อน ไปดูหลักเกณฑ์แล้วสามารถผ่านไปเรียน ม.๖ ได้ แต่ทางโรงเรียนไม่รู้ว่ามีระเบียบกระทรวงศึกษาให้ผ่านได้ ไปต่อสู้จนได้มา แต่วิชาฟิสิกส์ไม่แน่น พอเรียนวิศวะ ก็มีปัญหา มีหนังสือแจ้งว่าบุตรของท่านอยู่ในภาวะวิกฤต ผมหัวเราะ ให้กำลังใจเขา ถามเขาว่าสู้ไหวไหม เขาบอกว่าไหว อยู่ปี ๔ ก็มีหนังสือมาอีก ถามว่าไหวไหม เขาบอกว่าไหว เขาก็ไปห่วิธี ลงทะเบียนเรียนวิชาง่ายๆก่อน แก้ปัญหาไปเรื่อยจนกระทั่งจบด้วยวิชาถ่ายรูปและว่ายน้ำ อิอิ

พ่อแม่ต้องช่วยประคับประคอง พ่อแม่ต้องมี EQ ด้วย ต้องเข้าใจธรรมชาติของวัยรุ่น ต้องเข้าในสังคม ต้อง ฯลฯ เหนื่อยเหมือนกันนะเป็นพ่อเป็นแม่เนี่ย วัยรุ่นทั้งหลายที่เกิดผ่านมาอ่านที่นี่ คิดจะมีเพศสัมพันธ์กัน คิดหรือยังว่าพร้อมที่จะเป็นพ่อแม่ที่ดีหรือเปล่า แต่ถ้าคิดมีเพศสัมพันธ์ในขณะที่ยังเรียนหนังสืออยู่ ก็บอกได้เลยว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะเป็นพ่อคนแม่คนหรอก เพราะตัวเธอเองก็ยังเอาตัวไม่รอดเลย...อิอิ