อ่านแล้วอยากจะร้องไห้ กับวันเวลาที่ผ่านมาที่บ้างานเหมือนกันจนไม่สามารถย้อนคืนอีก ข้าทุ่มเวลาให้กับงานจนไม่รู้ว่าการลาคลอด 60วันคืออะไรตัวเองคลอดได้7วันก็ได้ทำคลอดให้ชาวบ้านเพราะสงสารเขาที่อยู่ไกลโรงบาลและเหตุผลสำคัญคือชาวบ้านแต่ก่อนบอกให้ไปโรงบาลเท่ากับบอกเขาไปตาย สงสารตัวเองที่บ้างานจนสมองเริ่มเสื่อมกะจะกลับมาเรียนต่อตอนนี้ก็สายเกินไปแล้วเพราะเขาไม่รับคนอายุมากในบางสาขาวิชาที่เราชอบชาติหน้ามีจริงขอให้ผลบุญที่ข้าสละชีวิตเพื่องานให้ข้ามีดวงดีสอบติดที่ดีๆได้เรียนต่อสูงๆมีเงินพอใช้ไม่จนเหมือนอย่างนี้ทั้งๆที่ไม่มีหนี้แต่รัฐบาลก็เก่งที่ให้เงินใช้พอดีแต่ละเดือน(ไม่ค่อยเหลือเก็บ)ขอเป็นกำลังใจให้คนวัยใกล้แก่มีพลังทำงานเหมือนกันค่ะตราบใดที่พระเจ้าอยู่หัวจ้างเราไม่ไล่ออกเราจะต้องทำงานให้คุ้มทุกวัน(มีที่ไหนได้ค่าจ้างวันละเกือบพัน ไม่เว้นเสาร์อาทิตย์)หาที่ไหนได้ตั้งใจทำให้ดีที่สุดเหมือนกันนะค่ะ