ผมเป็นคนหนึ่งที่เคยเป็นกรรมการรณรงค์เครืองแต่งกายของ นศ. ก็มองกรอบหลายๆ กรอบเหมือนกันที่ครอบงำทั้งเราและ นศ. ในที่สุดก็ตัดสินใจไม่ได้ว่า เรืองเครืองแต่งกายเนี่ยควรจะยุติลงยังไง

ตอนนี้ผมได้กลับไปเป็น นศ. อีกครั้งที่เมืองนอก ก็พยายามมองและทำความข้าใจปรากฎการณ์ เด็กไทยกับเด็กนอก

แม้ว่า บ้านเขาจะไม่ไดกำหนดเรอืงการแต่งกาย (ในระดับอุดมศึกษา) เพราะมันไม่เกียวกับผลสัมฤทธ์ทางการเรียน และเป็นการจำกัดสิทธิ์ของนักเรียน

แต่การแต่งกาย นศ. เมืองนอกก็ไม่หวือหวาแบบ นักเรียนไทย  แม้กระทั้งเด็กไทยเองเมือไปเรียนนอก ก็ติดเรืองแฟชั่นจนเกินเด็กบ้านเขา  น่าจะเป็นเพราะวิถีคิดของเด็กเรามากกว่า

ผมเองก็ไม่กล้าบอกว่า เหมาะสมไหม (แม้จะขัดสายตาอยู่บ้าง) แต่ก็ไม่รู้จะเอากรอบอะไรมาวัดดี

ก็เลยเห็นด้วย กับ อาจารย์หลายๆ ท่านข้างบน เรืองอิสรภาพ ความรับผิดชอบ และความปลอดภัย  ถ้าสามารถดำรงสามเรืองนี้ได้  จะแต่งอะไรก็ได้ ไม่ว่ากันครับ