16. กณธร โรจนบุญฤทธิ์
เมื่อ พ. 23 ก.ค. 2551 @ 10:24
754869 [ลบ]

ขอเรียนว่า

การที่อาจารย์แบ่งกลุ่มให้นักศึกษาได้มีประสบการณ์ตรงในการที่จะได้เข้าไปมีบทบาทต่อสังคมในจุดประสงค์ใด จุดประสงค์หนึ่งนั้น ผมว่าเป็นสิ้งที่ควรแก่การปรบมือ และถือว่าเป็นสิ่งที่สอนนักศึกษาได้เห็นผลกว่าการนั่งท่องจำจากในห้องเรียน

นักศึกษาหลาย ๆ คนอาจจะยังมีปัญหาในเรื่องของการจัดกลุ่ม และขออ้างถึง คุณ ภาณุพงศ์ ศุภานุสนธิ์ ที่เสนอได้อย่างตรงประเด็น หลายคนมาเรียนตามเพื่อน หลายคนมาเพื่อหาเพื่อน และอยู่ในภาวะติดเพื่อน แต่หากลองย้อนมองซักนิดว่า การที่คุณได้เดินมาสู่สถานศึกษา "มหาวิทยาลัย" นั้น แสดงว่าคุณมีวัยวุฒิและคุณวุฒิเพียงพอต่อการศึกษา และคาดว่ามีเหตุและผลเพียงพอ

หากการที่คุณกำหนดการคบเพื่อน ก็เหมือนคุณปิดกั้นประสบการณ์ใหม่ ๆ จากเพื่อนใหม่ ๆ ที่อยู่ในหลายสถานที่และอาจต่างวัฒนธรรม คุณจะไม่ลองเปิดใจที่จะสัมผัสสิ่งใหม่และความคิดใหม่ ๆ ให้กับตัวเองหรือ

แน่นอนการเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น ย่อมเหนื่อยกว่าการเรียนในระดับมัธยม ทุกวิชาที่สอนนั้นย่อมเน้นให้เราได้ปฏิบัติจริง สิ่งที่คุณบอกว่ายาก เพราะคุณยังไม่ได้ลงมือทำและดำเนินการแก้ปัญหาอย่างถูกจุดเมื่อเกิดปัญหา การที่คุณเอาแต่โทษคนโน้น โทษคนนี้ และโยนความผิดมาให้อาจารย์ผู้สอนในเรื่องการจับกลุ่มทำงาน ผมว่าไม่ยุติธรรม

ผมมีหลักในการทำงานกลุ่มซึ่งพวกผมก็ประสบความสำเร็จมาให้พิจารณา ซึ่งเป็นหลักโดยทั่วไป

1. รับฟังความเห็นของคนอื่น

2. รับผิดชอบหน้าที่ของตนเอง (แม้ว่าคุณจะได้กลุ่มของเพื่อนที่ไม่เอาใจใส่ หากแต่คุณทำหน้าที่ของคุณดีแล้ว ผมว่า อาจารย์น่าจะเห็นในสิ่งที่คุณทำ ลองมาปรึกษาอาจารย์ก่อน ผมไม่อยากให้คุณท้อใจ และปล่อยปะเรื่องเรียนไป)

3. ขอโทษเป็น และอภัยเป็น

4. แบ่งหน้าที่กันอย่างเป็นระบบและครอบคลุม

ผมว่าแค่สี่ข้อ ก็น่าจะช่วยแก้ปัญหาของคุณได้ หากแต่พวกคุณลองหันหน้าเข้าหากัน

และที่ผมเน้นย้ำที่สุดคือ หากคุณมีปัญหาในเรื่องกลุ่ม ลองเข้ามาขอคำปรึกษาจากอาจารย์ ผมว่าคุณจะได้คำตอบที่คุณพอใจอย่างแน่นอน

IT 51 1A

เพื่อนโพสไว้ให้ข้อคิดที่ดี