ครับเป็นเรื่องจริงที่ว่าคนทุกคนมีความแตกต่างกัน   เป็นเหตุเป็นผลมาจากสภาพสังคม  อารมณ์และจิตใจของคนแต่ละคนที่ถูกเลียงดูมาครับ   เมื่อเข้าใจดังนี้แล้วเคยตั้งคำถามไหมครับว่า "เราจะทำยังไงที่จะดึงจุดแตกต่างที่เป็นส่วนดีของเด็กคนนั้นออกมาได้อย่างไร?"  ผมคิดว่าเป็นปัญหาหลักเลยที่ครูกับเด็กไม่ได้เปิดใจเข้าหากันมากพอเด็กทุกคนมีปัญหาครับแต่เขาจะไม่บอกความจริงให้ครูหรือผู้ปกครองรู้สักเท่าไหร่หรอกครับเพราะว่าเขากลัวว่าเรื่องที่เขารู้หรือที่เขาทำมันเป็นความผิดในสายตาผู้ใหญ่นั่นเองครับดังนั้นเด็กจึงหันหน้าไปหาเพื่อนๆ   ซึ่งทางออกที่พวกเขาแก้ไขกันเองนั้นอาจจะถูกหรือผิดนั้นค่อนค่างมีความเสี่ยงสูงมากที่จะเป็นไปในทางที่ผิดมากเลยครับ   ที่ผมเขียนมานี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูดว่าสิ่งที่ครูทำอยู่มันไม่ดีนะครับแต่อยากจะเสนอให้เห็นว่าปัญหามันเป็นแบบนั้นครับ   

หวังว่าคงจะมีความคิดเห็นเพิ่มเติมนะครับขอบคุณครับ