อืมม์ น่าคิดนะครับ

เสพสุขจากกิจกรรมที่ทำ อร่อยกว่าเสพสุขจากรสชาดอาหารเป็นไหนๆ

สองปีก่อน ผมกับน้องสาว เกิดไอเดีย อยากให้เพือนบ้านได้มีกิจกรรมร่วมกัน โดยการเป็นเจ้าภาพในการ กวนขนมปาดข้าวเหนียว (ซึ่งเป็นขนมมักจะทำในงานบวชของทางเหนือ) จากนั้นก็ขอแรงเพือนๆ บ้าน และก็เกลอเก่าของพ่อแม่ มาร่วมกันกวน และอุบายของเราก็คือ กวนจากเม็ดข้าวเหนียวจนเม็ดข้าวแตกละเอียด (คิดดูละกันว่าทรมานแค่ไหน)

เรากวนขนมโดยใช้กระทะใบเขื่อง และต้องใช้คนกวนถึงสามคน   ใช้เวลากวนไปวันเต็มๆ แต่ช่างเป็นวันที่มีความสุขที่ได้เห็น ความร่วมแรง การพูดคุย ยิ้มหัว ระหว่างที่กวนขนม 

จากนั้นพวกเขาก็บอกว่า เข็ดละ ปีหน้า อย่าทำแบบนี้อีกนะ เพราะมันเหนื่อยมาก 

 "ถ้าจะทำแบบนี้ ให้เอาไปฆ่าให้ตายดีกว่า" 

ผมก้บน้องได้แต่ยิ้มๆ เพราะเรารู้ผลล่ะว่าเขาต้องบ่นแน่ๆ แต่เราอยากให้เขาได้มีกิจกรรมร่วมกันมากกว่า

ผมเห็นด้วยครับ

เสพสุขจากการทำกิจกรรมร่วมกัน

น่าเสียดายนะคนรุ่นหลังชอบทำอะไรแบบเร่งด่วน เบ็ดเสร็จ  ความเอื้ออาทรกันก็เลยหดหายไปแบบไม่รู้ตัว