มนุษย์ทุกยุคคงมีช่วงเปลี่ยนผ่านทั้งภายในจิตใจตนเอง และจากสภาพแวดล้อมภายนอกทั้งปรากฏการณ์ธรรมชาติ และปรากฏการณ์ทางสังคม

ตอนน้ำท่วมใหญ่คีรีวงปี2531 ผมฟังเรื่องเล่าที่สะเทือนใจว่าแม่ตะกรุยหาลูกที่ยังแบเบาะในน้ำที่เพิ่งหลุดมือจมหายไป นั่นเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านของชีวิตที่มาจากปรากฏการณ์ธรรมชาติ

สำหรับปรากฏการณ์ทางสังคมย่อมมีค่านิยม ความเชื่อ ฯลฯ หลอมรวมเป็นวัฒนธรรมที่แผกต่างกัน กดทับ แผ่ขยาย คุกคามชีวิตที่เปราะบาง

การศึกษาควรสร้างคนที่พร้อมเรียนรู้ในความเปลี่ยนผ่าน ที่สำคัญคือ การเปลี่ยนแปลงภายในจิตใจที่เกิดขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์เป็นวงจรเกิดดับของความทุกข์และความสุข โดยมีความสงบเย็นเป็นที่หมาย เรื่องภายนอกก็คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่จะฝ่าข้าม