อาหารคนไกลบ้านก็อย่างนี้แหละครับคุณรัตติยา คุณกะปุ๋ม มีอะไรก็ต้องค่อยๆทำ ค่อยๆกิน เปลี่ยนเมนูมากก็ไม่ไหว ไม่ใช่อะไรหรอกครับอาจารย์ปารมี มันขี้เกียจทำ และทำแต่ละครั้งก็พยายามกินให้หมดในหนึ่งวัน วันพรุ่งนี้จะได้ลองของใหม่ แต่เห็นบางคนเขาทำครั้งเดียวกินไปได้ทั้งอาทิตย์ นั่นเขาเก่งกว่าผมมาก

เห็นอาหารของคุณนิดหน่อยแล้ว อดน้ำลายไหลไม่ได้ เสียดายภาพนี้มาช้าไปนิดนึง เพราะผ่านอาหารเช้าไปแล้ว เจ้ากระเพรากุ้งนั้นไม่ค่อยสนสักเท่าไหร่ ก็คงไม่ต่างจากไก่มากนัก แต่เจ้าโป๊ะแตกข้างล่างนี้สิ เห็นทีว่ามื้อเที่ยงกะมื้อเย็นนี้ คงต้องมานั่งกินหน้าเครื่องคอมแล้วล่ะ จะได้มีอาหารเสริมเข้ามาอีกสักอย่าง น่าจะซดน้ำได้คล่องคอขึ้น ขอบคุณมากนะ คุณนิดหน่อยสำหรับอาหารมื้อเที่ยงกับเย็นของวันนี้