แบบว่า แข็งนอก แต่ อ่อนใน น่ะครับ
   .. ผมหมายถึงคนหลายคน มีเงื่อนไขหรือความเคยชินบางอย่างที่สั่งสมมานาน จนทำให้เป็นคนออกจะดูห่ามๆ บ้าบิ่นกับการทำงาน เรียกว่าไม่เห็นผลไม่ยอมเลิก จนดูเหมือนไม่ค่อยมีเวลาสนใจใครสักเท่าไร .. ยิ่งคิด ยิ่งทำ ยิ่งเพลิน ความสุข ความตื่นเต้นเร้าใจมีอยู่เบ็ดเสร็จในนั้น  งานเป็นเป็นเหมือนมโหรสพที่ให้ความบันเทิง+ระทึกใจไปด้วยพร้อมๆกัน .. แต่ในใจลึกๆมีความละเอียดอ่อนแฝงอยู่ เห็นความเป็นจริงในโลก  เห็นความเกี่ยวเนื่อง การพึ่งพิง อิงอาศัยกันของสรรพสิ่ง ทั้งฝ่าย รูปธรรม - นามธรรม .. เพียงแต่ไม่ค่อยมีช่องว่างให้ได้แสดงออกให้ปรากฏบ่อยนัก .. ลองให้เขามีเวลาเขียนออกมา ก็จะค่อยๆพบความจริงว่าที่แท้ก็  แข็งนอก แต่ อ่อนใน … อ่อนนี่คือ อ่อนโยน ละเอียดอ่อน นะครับ ไม่ใช่อ่อนไหว