น้ำตาแม่ รินไหล เมื่อลูกร้าย

น้ำตาแม่ เป็นสาย เมื่อลูกหมิ่น

น้ำตาแม่ หลั่งลง รดพื้นดิน

เมื่อได้ยิน ลูกเสเพล เนรคุณ..

.................................

กว่าลูกๆ จะสำนึก พระคุณท่าน

บ้างเนิ่นนาน บ้างชีวา ลาลับล่วง

บ้างก็ป่วย จนแทบ สิ้นแดดวง

ลูกจึงห่วง เอาใจใส่ ในกายา

อย่าให้รอ ใกล้ตาย จึงกราบใกล้

เป็นศพไป จึงรู้บุญ คุณท่านหนา

ยามท่านอยู่ ควรรู้ชัด สร้างศรัทธา

ตอบแทนคุณ มารดา บิดาเอย..

.....................................

รักแม่ครับ

ขอบคุณ คุณกัสจังมากๆ ครับ ที่ช่วยกระตุ้นต่อมจิตสำนึกให้ทำงานอีกครั้ง ^_^