เช้านี้ผมได้รับโทรศัพท์ปลุกแต่เช้าตรู่ เพื่อคุยเรื่อง สังคม บ้านเมือง คุยเรื่องภาคใต้...เป็นปกติที่สถานการณ์เปลี่ยน ประเด็นใหม่ๆก็ถูกฉุดมาในวงสนทนามากขึ้น

บันทึกสั้นๆนี้ กลับฉุดความคิดผมให้คิดเตลิดไปมากขึ้น

เข้ามาอ่านบันทึก และ ได้อ่านข้อคิดเห็นของ อ.ดร.ธวัชชัย ทำให้ผมคิดย้อนกลับไปบันทึกล่าสุดของผมครับ สดับเสียงการเปลี่ยนแปลงของสังคมขัดเเย้ง

ข้อเสนอแนะของท่าน อ.ธวัชชัย นั้นเป็นจริงที่ผมรู้สึกเศร้าในสังคมที่ ใช้ระบบเพื่อนพ้อง แล้วฝังกลบมาตรฐานความดีงามไว้ ไม่รู้สึกรู้สา เราพบเห็นเรื่องราวเหล่านี้ ที่มักขัดต่อความรู้สึก ผมเองก็ทำใจได้ยากกับวิธีคิดที่เปลี่ยนไปได้ขนาดนั้น

ความเศร้าที่พบกับความจริงจึงมาเยือนเป็นพักๆ ที่มีโอกาสได้รับรู้เป็นปกติครับสำหรับมนุษย์สามัญ คนเดินดินแบบผม

ก็ถือว่าได้เรียนรู้กันไป

"เป็นคนดีไม่มีเหงา" อยากให้ประโยคนี้เป็นกำลังใจให้คนดี คนที่ทำสิ่งที่ตนเองรัก เป็นสิ่งที่ชอบ และประกอบไปด้วยคุณธรรม จริยธรรม จิตใจที่เป็นสุข ดีงาม

หากลองถามตัวเองดูว่า มีความสุขหรือไม่กับสิ่งที่ทำ คำตอบที่ได้ต่างเข้าข้างตนเองว่า "สุข" แต่มองลึกลงไปกว่านั้น เราต้องถามอีกว่าเป็นความสุขจริง หรือว่า สุข ปลอมกันแน่นะ สุขแล้วมีรอยด่างในใจ ...คงไม่ไหวเป็นแน่

"ความดีสวยงามเสมอ" ขอยกประโยคส่วนตัวมาอีกครั้ง เอาไว้ย้ำกับตนเองครับ

ขอบคุณครับ