• สวัสดีเจ้า พี่นุช..

พอเห็นบันทึกใหม่นี้ของพี่นุช..ต้อมก็รีบเข้ามาเลยนะคะ  ^^   พอดูรูปพระธาตุอินทร์แขวนแล้วก็คุ้นๆ   รู้สึกว่าต้องได้อ่านมาจากที่ไหนสักแห่ง   แล้วมาถึงบางอ้อ..ว่าได้อ่านมาจากเจ้าจันทน์ ผมหอม  บทประพันธ์ของคุณมาลา  คำจันทร์ นี่เอง   วันนั้นรื้อหนังสือออกมาดูก็ยังเห็นกันอยู่แวบๆ 

ตอนยังเล็กๆ เหมือนพ่อจะเคยบอกว่า "แล้ววันหนึ่ง จะพาไปพม่า  พาไปดูบ้านเมืองที่บรรพบุรุษเราจากมา...."   จนพ่อเสีย..เราก็ยังไม่ได้ไปกันเลยสักครั้ง   ไม่นับกับการได้ไปแม่สายแล้วเอาเท้าไปเหยียบผืนดินฝั่งโน้นตอนไปช้อปแผ่นซีดีกระจุยกะจาย อุ๊บ!

ทำให้นึกถึงเพลง "มะเมี๊ยะ" ด้วยค่ะ   ที่ขับร้องโดยคุณสุนทรี  เวชานนท์   ที่บอกเล่าถึงความรักต่างเชื้อชาติของเจ้าชาย (เจ้าน้อยศุขเกษม) และแม่ค้าสาวชาวพม่า    ตอนนั้นต้อมยังเด็กอยู่เลยที่นั่งอยู่หน้าจอทีวีแล้วดูรายการเพลงทางช่อง 9   คุณสุนทรีเธอร้องเพลงนี้ และเธอร้องไห้   ต้อมก็เลยร้องตาม   และทุกๆ ครั้งที่ได้ยินเพลงนี้ต้อมจะต้อง..ทำไมต้องมีน้ำตาด้วยก็ไม่รู้    ไม่เข้าใจจริงๆ   สงสัยจะอินมากไปหน่อยตั้งแต่เล็กจนโต     โดยเฉพาะเนื้อเพลงที่บอกว่า "..มะเมี๊ยะตรอมใจ  อาลัยขื่นขม   ถวายบังคมทูลลา  สยายผมลงเจ๊ดบาทบาทา   ขอลาไปก่อนแล้วชาตินี้...."

<ฟังเพลงมะเมี๊ยะ  คลิกที่นี่>

นึกถึงที่เคยคุยกับพี่นารีด้วย  เมื่อนานมาแล้วที่ได้รู้จักกันใหม่ๆ   เธอว่าหน้าตาต้อมดูแปลกๆ ไม่ค่อยเหมือนคนไทย/คนเหนือ สักเท่าไหร่   ก็เลยบอกทีเล่นทีจริงไปว่า " หนูเป็นลูกเสี้ยวพม่า  นัยน์ตาโศกไงล๊าว"  อิอิ

ขอบคุณนะคะ   ทำให้นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ  บทสนทนาเดิมๆ ที่ผ่านมาเนิ่นนาน   ธุค่า..