ขอแสดงความเสียใจแด่การจากไปของ "พี่ชายที่แสนดี" ของอาจารย์ค่ะ

      ดิฉันเองเคยสูญเสียท้องชายแท้ ๆ ไปเมื่อ 4 ปีที่แล้วด้วยอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์ล้ม ศีรษะฟาดพื้นเสียชีวิตทันที ทุกวันนี้ยังร้องไห้คิดถึงน้องอยู่ ฝันถึงเมื่อไรหรือรู้สึกคิดถึงตื่นมาจะรีบใส่บาตรไปให้ เพราะเป็นสิ่งที่ทำได้อย่างเดียวในเวลานี้ เพียงเพราะเชื่อว่าการใส่บาตรให้ไปนั้นจะเป็นสิ่งที่เราสามารถสื่อถึงกันได้

      ตอนที่เสียชีวิตน้องชายของดิฉันอายุเพียง 29 ปี เรียนจบ ม.3 ทำงานเป็นช่างกลึงอยู่ที่โรงงานแถวบ้าน ยังไม่มีครอบครัว เขาไม่ได้มีโอกาสทำอะไรได้ยิ่งใหญ่เพื่อสังคม แต่เขาได้ทำประโยชน์และทำความดีให้กับพ่อแม่ และพี่ ๆ น้อง ๆ อยู่มาก โดยเฉพาะกับตัวของดิฉันเอง ยังไม่ทันที่ดิฉันจะตอบแทนอะไรให้กับเขาได้มาก เขาก็มาจากไป

      หวังเพียงว่าวันหนึ่งดิฉันจะได้พบเขาอีกครั้งเมื่อตัวเองหมดลมหายใจเช่นกัน