สวัสดีคุณกวิน

ชอบที่บอกว่า...ถึงแม้นจะไม่ได้พบจุดทอดจรดของโค้งรุ้งบนแผ่นดิน แต่ประสบการจากการเดินทางนั้น ก็นับว่าเป็นสิ่งที่น่าอภิรมย์ยิ่ง ใครก็ตามที่อาศัยความกล้าหาญ และความเชื่อมั่น อีกทั้งยังได้ต่อสู้ฝ่าฟันกับอุปสรรคนานัปการให้ลุล่วงไปได้ แม้นจะไม่ได้พบกับจุดทอดจรดของโค้งรุ้งบนแผ่นดินด้วยตา แต่เขาก็ย่อมได้พบ จุดทอดจรดของโค้งรุ้งบนแผ่นดิน ด้วยใจของเขา

เป็นปรัชญาที่น่านับถือ ต้องน้อมคารวะ นักปรัชญาหนุ่มครับ...

ไม่สำคัญหรอกว่า..เราจะประสบความสำเร็จอะไร แค่ไหน เพียงเราได้ทำตามความฝัน มุ่งมั่น ศรัทธา ด้วยใจที่บริสุทธิ์ สิ่งนั้นเป็นรางวัลในชีวิตให้เราอยู่แล้ว

รุ้งงามอยู่เบื้องหน้านั้นงดงามเกินฝันใฝ่  แต่เราก็ยังเฝ้ามองแม้จะต้องทอดถอนใจ ... ไกลเกินเอื้อม ให้ชมความงาม เพียงชั่วครู่ยาม แล้วก็ร้างจางไป

แต่มนุษย์ก็ยังรอ...รุ้งงาม ความหวังเสมอมา

สวัสดีครับ