อ่านแล้วกระชากความคิดมากเลยครับ เพราะผมเจอสภาพนี้ตั้งแต่เด็กจนโตเหมือนกันเลยคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา เป็นเรื่องปกติ
การซื้อข้าวกินพูดไปก็เข้าตัวครับเพราะผมก็ซื้อกินเช่นกัน
แต่หลังจากเพาะกายมาสักระยะ จึงเข้าสู่ระบบโภชนาการนักเพาะกายไปด้วย
ถึงได้รู้ว่าพวกมืออาชีพจะทำอาหารเอง!!
ถ้าไม่มีเวลาก็จะจ้างพ่อครัวหรือเข้าร้านอาหารที่ทำพิเศษต่างหากสำหรับพวกนักเล่นกล้ามเพราะต้องการสารอาหารพิเศษที่ครบถ้วน
ที่พูดมาไกลนี้เพราะอยากบอกว่า ทุกวันนี้ผมและอีกหลายๆ ท่านฝากชีวิตไว้กับแม่ค้าที่ขายกับข้าว คิดว่าคุ้มไหมครับ
ความพอเพียงกับ(สาร)อาหารนั้นเป็นเรื่องสำคัญ อย่าสั่งแต่อาหารสิ้นคิดนะครับ เดียวจะขาดสารอาหารบางตัวจนเป็นโรคไป (ทุกวันนี้เราขาดผักจนโรคอ้วนถามหากันใหญ่)
กระเพราไข่ดาวทีนึงคร้าบ