อ่านแล้วอยากไปจิบชากับท่านแพบูจัง

ผมเคยคิดมาเหมือนกันว่า การท่องเที่ยวกับการแทรกแซง แทบจะเป็นสิ่งเดียวกัน

เพราะพอเงินมาทุกอย่างก็จะตามมาไม่ว่านักธุรกิจ การคมนาคม การสื่อสาร สินค้า+บริการแปลกๆ เพื่อตอบสนองกิเลสนักท่องเที่ยวเพื่อเงินเป็นเป้าหมาย ในที่สุด..การเมืองก็เข้ามาแทรกแซงเมื่อเงินมหาศาลเข้ามา.....เป็นการแทรกแซงที่ถูกกฎหมายเสียด้วย

หวังว่าชุมชนจะตื่นตระหนัก เช่นเดียวกับตอนนี้ที่ตื่นตระหนักต่อห้างต่างชาติที่มาขยี้ค้าปลีกเราด้วยเถิด

มีพันกว่าสาขาแล้วนึกได้ ยังดีครับ ดีกว่าอาเจนตินาที่โดนทั้งประเทศแล้วถึงเพิ่งรู้สึก