เราในห้องเรียนโข่งวิทยามาจากต่างที่กัน มีเป้าหมายและวิธีการทำงานต่างกันค่ะ ยิ่งความคิดเห็นยิ่งต่างกันใหญ่ แต่ต้องมาเรียนกัน และคุยกัน ต้องมาสร้างสันติระหว่างกัน เป็นการบ้านที่ยากค่ะ

บางเวลา ก็ตื่นเต้นมา ท่านอัยการชาวเกาะต้องบันทึกถึง "วินาทีตื่นเต้น" นะคะ อ.แหววสังเกตเห็น "ศาสตร์และศิลป์ในการจัดการความต่าง" ในห้องเรียนของเราแล้วเช่นกัน

ที่สำคัญต้องพูดกัน โอกาสในการสร้างพื้นที่สันติ จึงจะเกิดขึ้นได้

การพูดกันคนละทีเป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง ต้องบอกคนที่ไม่เห็นด้วย แล้วออกไปเถียงนอกห้องว่า การกระทำเช่นนั้น ก็คือ การปิดโอกาสที่จะสร้างสันติสุขให้แก่สังคม