สวัสดีค่ะพี่รอน

ใครว่า...ไม่ใช่งานของบุคลากรสาธรณสุขหละค่ะ  เอ้า ให้ถูกครึ่งเดียวนะคะ  อีกครึ่งผิดค่ะ

เป็นหน้าที่ของพวกเราทุกคนแหละค่ะ ที่จะช่วยกันดูแลเยาวขน อนาคตของชาติ  อนาคตของเราด้วย  เยาวชนจะเป็นผู้ใหญ่ตอนเราชรา  สังคมจะเป็นเช่นไร  เราต้องช่วยๆกันตอนนี้แหละ  ตอนที่เรามีกำลัง

หนิงก็ทำคล้ายๆกับที่น้องซูซาน บอกนะคะ  หนิงจะถามลูกๆ(ทั้งมองเห็นและมองไม่เห็น)ที่ DSS ว่า  ทำไมเรียนสาขานี้  อยากเป็นอะไร  มีความมุ่งหวังอะไรในการเข้ามาเรียนที่มหาวิทยาลัยนี้  แล้วเพื่อไปให้ถึงความมุ่งหวังนั้น เขาอยากให้มหาวิทยาลัยช่วยอะไร

พอรู้ว่าเขาอยากเป็นอะไรเราก็จะหาข้อมูลอาชีพนั้นๆ  หรือบุคลตัวอย่างในสายนั้นๆให้เขาได้เรียนรู้และเลียนรู้ด้วยค่ะ

อย่างที่น้องซูซานบอกหละค่ะ  อย่าให้วาดฝันอย่างเดียว  ต้องให้รู้ถึงว่า  อาชีพต่างๆหรือบุคคลตัวอย่างในอาชีพนั้น  กว่าจะมาถึงวันนี้ได้  เขาต้องทำอย่างไรบ้าง  เตรียมตัวแค่ไหน การงานอะไร  ไม่ใช่อยากเป็นหมอ  อยากเป็นนักบิน  แต่ไม่ขยันเรียน  รู้แค่ว่าเป็นอาชีพที่รายได้ดี มีคนนับถือ แต่ไม่รู้ว่าจริงๆงานหนักแค่ไหนและตัวเขาเองพร้อมจะลุยแค่ไหน

ถ้ามีโอกาส  จะพยายามให้เขาได้ไปฝึกของจริงนอกสถานที่ด้วยค่ะ