ในนามตัวแทนของนักศึกษาครูพันธุ์ใหม่ที่กำลังฝึกสอน อยากบอกสังคมนี้เหลือเกินว่า เข้าใจและให้โอกาสพวกเราหน่อย ทุกคนในสังคมอยากเห็นเราเป็นพันธุ์ใหม่ แต่ลองนึกสักนิดไหม เราเรียน ก็เรียนแบบเก่าๆที่ไม่ได้ต่างอะไรกับรุ่นก่อนหน้านี้นัก อาจารย์ที่มหาวิทยาลัยก็ไม่ได้ทำอะไรที่บอกได้ว่า เรียนแบบใหม่จริงๆๆ พูดว่าใหม่แต่ก็ทำแบบเก่า อยากให้เราเป็นแบบใหม่แต่ความคิดของท่านทั้งหลายยังล้าสมัย(บางส่วน)พอเราไปสอนทางโรงเรียนก็อยากได้แบบใหม่ (แบบของโรงเรียนเอง) พออาจารย์ไปนิเทศก็บอกไปอีกอย่าง อยู่กับครูพี่เลี่ยงก็ไปกันอีกอย่าง บอกตรงๆ คำว่าครูพันธุ์ใหม่ที่เรียกกันน่ะคือ ใหม่ตามความต้องการของแต่ละคน แม้แต่ผู้สอน และผู้ถูกสอนยังไม้รู้จริงๆเลยว่า การเป็นครูพันธุ์ทำอย่างไร เน้นทำอย่างไร ไม่ใช่พูดแต่ทำไม่ได้ สุดท้ายอยากบอกความในใจว่า การเป็นครูที่ดีตามความต้องการของสังคมนั้น คงไม่สามารถตัดสินได้ในชั่วระยะเวลาสั้นๆ การเป็นครู คือเป็นทั้งชีวิต เพราะฉะนั้นเราขอใช้ชีวิตเป็นเดิมพันธุ์ กับเส้นทางฝันอันทรงเกียรติ .."วิชาชีพครู".. รอสักวันที่เมล็ดพันธุ์ใหม่จะได้งอก โดยไร้เฉาวัลย์คาบเกี่ยว วันที่ความคาดหวังของสังคมจะเป็นจริง