สวัสดีค่ะคุณหมอแป๊ะ

ขำขำ  มาแลกเปลี่ยนนะคะ เรื่องตุ๊กแกนี่กับพี่หนิงเป็นเพื่อนกันค่ะ  เพราะตอนมาอยู่คอนโดฯมหาวิทยาลัยรุ่นแรกๆ  ทั้งตึกมีตุ๊กแกมากกว่าคนค่ะ  เราเดินไปเดินมาเจอกันก็ทักทายกันตลอด  จนชิน  อิอิ  เข้าห้องเขาก็จะมารอรับอยู่หน้าประตู บนหัวพี่เลยแหละ  สบตาปิ๊งๆ ก็จะบอกว่า  "กลับมาแล้ว...ขอบใจนะ  ที่ดูแลห้องให้  ไม่ต้องห่วงนะต่อไปจะดูเอง  ขอตัวนอนก่อนนะ"  สักพักเขาก็จะหายไป  ไม่มาร้องกวนใจด้วยเพราะเราต้องการพักผ่อน  อิอิ

ช่วงปีหลังๆพี่มีรูมเมท  รูมเมทมาอยู่ใหม่ๆ (คอนโดฯ1 มี ห้องละ 3 ห้องนอนค่ะ ใช้ comon room ร่วมกัน) กลับคอนโดฯก่อนพี่  เปิดห้อง..ร้องกรี๊ด...เพราะเจอตุ๊กแก  เดือดร้อนถึงรปภ.ต้องมาไล่ให้  อิอิ  เขาก็มาถามพี่ว่า  ทำไมพี่ไม่เจอ  ก็เลยเล่าให้ฟัง ...รูมเมทพี่จะไป นั่งเล่นที่ห้องอื่นก่อน  จนกว่าพี่จะกลับ  เขาถึงจะยอมเข้าห้อง  เพราะตุ๊กแกจะมารอรับทุกวัน  เขากลัวมันกระโดดทักทาย 

แต่หลังๆมานี่  พี่ไม่เจอตุ๊แกในห้องเลยนะคะ  สงสัยเขาจะไปมีเพื่อนใหม่แล้ว  หรือขี้เกียจรอพี่อ่ะ  กลับดึกประจำ  อิอิ