สิบเรื่องเล่าก็ไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นก็ไม่เท่าลงมือ งานนี้อยากลงเท้าด้วยจ้ะ

ขนาดฟังแล้วว่าน้องไปสวนป่าเจ็ดคต แต่ดูรูป ใจคิดไปว่า เหมือนริมทางขึ้นเขาใหญ่ที่เราเห็นกวางมากินน้ำ แล้ววิ่งลงไปถ่ายรูปกันจัง อ้าว ! ไม่ใช่นี่หว่า หน้าแตก

ประมาณความจำสีเหลืองแก่ เอ้ย เหลืองเข้ม เกือบจะใกล้น้ำตาลอ่อนแล้ว แต่อันนั้นมันเรื่องของกายจ้ะ

ธรรมชาติของจิต + ใจ มักจะมีสีเขียวอ่อน คอยหาช่องว่างเล็ดลอด แตกหน่อต่อยอดเสมอ

ว่าแล้วตกลง ที่บริษัทมีตำแหน่งอะไรว่างมั่งอ่ะ อยากจะลาออกแย้ว อิจฉา อิจฉา ประมาณตัวเตี้ยสั้นค่ะ ปีนต้นไม้ไม่ไหว ขอขี่คอคน Sunfood ดีกว่า เผื่อวิสัยทัศน์จะดี -_-