สวัสดีครับ

เคยเห็นข้อความภาษาไทยทำนองนี้เหมือนกันครับ

ยังไงก็ไม่ทราบ แต่คิดว่าเป็นเรื่องความคุ้นเคย (แปลว่าจำได้) เพราะการอ่านนั้น อาศัยความคุ้นเคยทั้งนั้น ทำให้เราอ่านได้คล่อง

กระบวนการอ่านเราไม่ได้มัวสะกดทีละตัว ไม่งั้นจะอ่านได้ช้ามาก เคยอ่านสามก๊ก เมื่อเจอตัวละครใหม่ๆ เราจะเสียเวลาสะกด แต่เมื่ออ่านเรื่องไทยๆ ชื่อคุ้นเคย เราก็จะผ่านได้อย่างรวดเร็ว

ถ้ามีข้อความที่เราไม่คุ้น สลับตำแหน่งกัน ก็ยากที่จะเข้าใจ คือเดาไม่ถูก นั่นเอง

กระบวนการนี้ คล้ายๆ กับการทำความเข้าใจบทร้อยกรอง แม้มีไวยากรณ์แตกต่างจากภาษาทั่วไป (เพราะอะไร ต้องวิเคราะห์ต่อไป)

คำไทยๆ เช่น "ดมบอย" เขียนตรงตัวอย่างนี้ ก็คงงง เพราะไม่คุ้น ยิ่งถ้าสลับเป็น "ดมบอย" ก็คงเดาไม่ถูกว่ามันคือ มดยอบ

แต่ว่า มดยอบ คืออะไรน้อ....

อีกตัวอย่าง..

หะาหยกะรต่ยาเนต้ มชแข

(หะหายกระต่ายเต้น ชมแข)

เข้าใจยากกว่าภาษาทั่วไป

แต่ก็ยังเข้าใจง่ายกว่า

"ก็ะรจเห็ภนลด ระตดบัลยติขัยา"

(ก็ระเห็จนภดล ตระบัดยลขัติยา)