- สวัสดีอีกรอบค่ะ อ.ขจิต
- อ้อ..เป็นคนเมืองกาญจน์นี่เอง นึกว่าเป็นกะเหรี่ยงด้วย อิ..อิ..
- ขอแลกเปลี่ยนเรื่องชาวกะเหรี่ยงหน่อยนะคะ สมัยใบไม้ไปฝึกงาน จำได้ว่า กะเหรี่ยงแถบกาจญนบุรีและราชบุรีนั้น เขาเรียกว่า กะเหรี่ยงเผ่าโปว์ค่ะ ที่นับถือฤาษีน่ะค่ะ
- พอดีใบไม้ทำงานผลิตสารคดีด้วย บางครั้งก็ได้ไปถ่ายทำวิถีชีวิตของชาวปกากะญอด้วย ที่ อ.แม่แจ่ม จ.เชียงใหม่ (ไม่ทราบเหมือนกันว่าภาษาทางการเรียกว่ากะเหรี่ยงเผ่าอะไร) ปกากะญอนี้ จะอยู่ทางภาคเหนือค่ะ แต่เดิมก็เรียกกันว่ากะเหรี่ยงเช่นเดียวกัน พอถามกะเหรี่ยงเผ่าโปว์เขาก็บอก เขาเรียกตัวเองว่ากะเหรี่ยง และเรียกปกากะญอ ว่า กะหร่าง พอถามปกากะญอ เขาก็บอก เขาก็เรียกกะเหรี่ยงเผ่าโปว์ว่า กะหร่าง สรุปว่า ต่างคนต่างเรียกกันว่า กะหร่างค่ะ
- ปัจจุบันนั้น โดยทั่วไป กะเหรี่ยงทางแถบกาญจนบุรี ราชบุรี นั้น เรายังคงเรียกว่า กะเหรี่ยง เหมือนเดิม ส่วนกะเหรี่ยงทางภาคเหนือนั้น จะเรียกว่า ปกากะญอ ค่ะ
- คำว่า "ตะบลือ" นั้นเป็นภาษาปกากะญอ แปลว่า ขอบคุณ ส่วน "เชอะโค้ว" เป็นภาษากะเหรี่ยงเผ่าโปว์ แปลว่า ขอบคุณ เช่นเดียวกันค่ะ
- ส่วนคำว่า "กินข้าว" ใช้คำว่า "ออหมี่" เหมือนกันค่ะ (จริง ๆ ใบไม้ก็รู้ภาษากะเหรี่ยงไม่กี่คำค่ะ)
- ทั้งสองเผ่าล้วนมีวัฒนธรรมที่ผูกพันกับป่าและไร่ข้าวค่ะ
- คิดว่าปัจจุบัน ปกากะญอ ยังรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมไว้ได้เข้มแข็งกว่าชาวกะเหรี่ยงค่ะ อย่างน้อยก็เรื่องการแต่งชุดพื้นเมือง
- อืม..แปลกใจเหมือนกันที่ อ.ขจิต พูดภาษาปกากะญอได้ โดยเรียนรู้จากชนเผ่าแถบกาญจนบุรี เพิ่งทราบว่าที่เมืองกาญจน์มีปกากะญอด้วย คิดว่ามีแต่กะเหรี่ยง
- อืม..นับเป็นข้อมูลใหม่ มีโอกาสจะถามคนทำงานกับชาวเขาอีกที ใบไม้สนใจเรื่องชนกลุ่มน้อยเหมือนกันค่ะ แต่ไม่ได้รู้ลึกซึ้งหรอกค่ะ
- ขอบคุณ อ.ขจิต นะคะที่มาแลกเปลี่ยนกัน...^_^...