งานประชาสัมพันธ์ตอนนี้ไม่ได้มีเฉพาะจดหมายข่าว  ที่ผ่านมาเมื่อไม่กี่วันพี่ก็ต้องทำเรื่องไปยังงานประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยเพื่อแนบรายละเอียดกิจกรรมต่าง ๆ ไปให้เขาได้รับรู้  เพื่อชวนเชิญงานประชาสัมพันธ์มาทำข่าว

แต่ทั้งปวงนั้น..เราเคลื่อนไม่ได้เลย  ถ้าใคร ๆ ไม่นำข่าวมาให้กับเรา  แต่ที่เราทำได้ตอนนี้ ส่วนหนึ่งเราต้องแสวงหาเองนะ ..ถาม ..และจี้ หรือบางทีเหมือนต้อง "ง้อ.." ซึ่งพี่เองก็สังเวชตนเองอยู่เหมือนกันนะ  ทั้ง ๆ  ที่แต่ละสายงานก็เห็นว่ามีการมอบหมายกันแล้ว

พี่ไม่ใช่ตำแหน่งนักประชาสัมพันธ์ และนุ้ยก็ไม่ใช่เช่นกัน  แต่ทั้งปวงก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า  กระบวนการประชาสัมพันธ์ที่เคลื่อนไปได้นั้น  ล้วนมาจาก "ใจ" ของคนที่อาสามาทำทั้งนั้นแหละ

และนี่คือครั้งแรกในรอบสามปีเลยทีเดียว ที่งานประชาสัมพันธ์มีคนมาทำอย่างถูกต้อง

และพี่เองก็มีความสุขกับงานหนัก ๆ  และจะไม่ถอยกลับไปยังวังวนเดิม ๆ อีกแล้ว

เฉกเช่นวันนี้  ถ้าเรารอภาพจากงานอื่น ๆ ..ข่าวเราก็ไม่เสร็จ

นี่คือทางที่เราต้องเลือก และพี่ก้เชื่อว่าเราเลือกถูกต้องแล้ว...

จริงมะ ..