เรียนท่านอาจารย์ จีระ ที่เคารพ

ผมประทับใจกับแนวคิดของอาจารย์ในหลายๆ เรื่อง (จริงๆ แล้วก็ทุกเรื่องแหละครับ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่อง CUV ที่ผมคิดว่าจะต้องพยายามเพิ่มตัว V ให้มากขึ้นในทุกๆเรื่องที่ผม "ต้อง" เข้าไปมีส่วนร่วม ซึ่งการทำงานในปัจจุบันที่มีลักษณะ Multi-lateral มากขึ้นและมากขึ้น ต้องประสมประสาน ความรู้ความเชี่ยวชาญและศาสตร์ในหลายด้านเข้าด้วยกัน ถ้ามีแค่ C และ U ก็คงไม่มีทางทำได้ดีไปกว่า ต้นฉบับแน่ๆ และถ้าเราทำได้แค่ต้นฉบับ หรือคนที่เอาต้นฉบับมาเล่าให้เราฟัง เราคงจะก้าวหน้าไปถึงจุดที่จะเรียกได้ว่า มี "สภาวะผู้นำ" ได้ยากยิ่ง

อย่างไรก็ดี ผมนั่งฟังและคิดตามทั้งสองวัน ความรู้สึกหดหู่ก็ยังคงอยู่กับผมอยู่ดี ซึ่งก็ยังคงเป็นความรู้สึกเช่นเดียวกับที่ผมได้อภิปรายในช่วงใกล้เที่ยงของวันเสาร์ ผมหดหู่มิได้หมายความว่าผมมองโลกในแง่ไม่ดีหรอกนะครับ แต่ผมหดหู่เพราะรู้สึกว่าความคิดของอาจารย์ และวิทยากรทุกท่านที่ได้เสียสละมาบรรยายให้ผมได้ฟังและคิดตามนั้น เป็นเรื่องที่ผมเคยคิดเคยอ่านเจออยู่บ้าง และเคยพยายามจะนำไปเผยแพร่และปฏิบัติ แต่แทบทุกคน (แต่ไม่ทั้งหมดนะครับ) ที่ผมคุยด้วยก็จะพูดว่าเป็นไปไม่ได้ ใจเย็นๆ ไม่มีทาง... แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็มิได้หมายความว่าผมจะมองว่าเป็นไปไม่ได้นะครับ ผมคิดอยู่เสมอว่าถ้าอะไรที่เราคิดว่าเป็นไปได้ มันก็จะเป็นไปได้ เพียงแต่จะช้าหรือเร็ว หรือจะเป็นไปอย่างเหน็ดเหนื่อย สาหัส หรือสบายเท่านั้นเอง ผมเข้าใจครับว่า โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี

ผมมีประเด็นอีกประเด็นที่คิดว่าอยากจะอภิปรายช่วงอาจารย์อรพินท์ แต่ไม่มีโอกาส ก็ขออนุญาตเขียนในที่ตรงนี้นะครับ ผมอยากอภิปรายเรื่อง Accountability กับระบบราชการในปัจจุบัน ผมเคยคิดเล่นๆว่า ถ้าร้านค้า/หจก. หรือ บมจ. ที่มีเงินหมุนเวียน (Revenue) ปีละ 500 ล้านบาท คนที่เค้าเป็น ผู้จัดการใหญ่หรือกรรมการผู้จัดการจะต้องมี Accountability ขนาดไหน แล้วเค้าได้รับค่าตอบแทนขนาดไหนที่จะ "คุ้มค่า" กับ Accountability ที่เค้าต้องแบกรับ ลองคิดดูเล่นๆ ว่าผู้จัดการที่ได้เงินเดือน 30,000 - 40,000 บาท เค้าดูแลเงิน/ทรัพยากรแค่ไหน คนที่ได้เงินเดือน 10,000 - 20,000 บาท เค้าดูแลเงิน/ทรัพยากรขนาดไหน แล้วถ้าลองมาเปรียบเทียบในลักษณะนี้กับระบบราชการ แล้วจะให้มี Accountability เทียบเท่ากับ "มาตรฐาน" สากล คงจะคาดหวังลำบาก เงินขนาด 500 ล้านบาท นี่ ก็ประมาณกรมขนาดเล็กค่อนไปขนาดกลางแล้วนะ (ประมาณกรมผมเนี่ยะแหละ) คิดดูแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นธรรมขนาดไหน ที่จะคาดหวังให้พวกเรามีความรับผิดชอบขนาดนั้น

ผมไม่แน่ใจว่าที่เขียนมาเป็นลักษณะการระบายไหม ถ้าเป็นผมก็ต้องขออภัยด้วยนะครับ เพราะการระบาย ก็ไม่ค่อยทำให้ เกิด V กับคนอ่านสักเท่าไรนัก

เดช บัวคลี่