ขอบคุณ คุณจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร มากๆ ครับ

ผมหายไปก็คงแต่ตัวอักษรมังครับ เพราะยังคงเข้ามาแวะเวียนอ่านอยู่เสมอๆ ในช่วงที่ห่างหาย

ผมละนิสัยเสียอย่างนึง ถ้าหงุดหงิด หรือเครียดเสียแล้วละก็จะไม่ค่อยอยากเขียน เขียนไม่ค่อยได้ เล่าเรื่องไม่ค่อยได้ ต้องรอสักพัก รอให้ยักษ์ใจร้าย ยักษ์เกเร ออกจากร่างไปเสียก่อนถึงจะเล่าได้ ลำดับเหตุการณ์ได้ จะทำได้ก็แต่ในส่วนของการตอบคำถาม ในส่วนของ ถาม มงคล ยะภักดี 

ผมไม่ได้พักยก ไปพักผ่อนที่ไหนหรอกครับนับแต่มาอยู่ที่นี่

ไปเขาพระวิหาร เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ก็ไปเพราะเหตุแห่งความเป็นเจ้าภาพ ทำให้ต้องกลายเป็นอนุจร ติดสอย ห้อยตามแขกที่มาจากกรมฯ มาจากสถานสงเคราะห์เมืองกรุงฯ นำชม-- เป็นการนำชมครั้งแรกร่วมกับแขก

ผมว่าคุณ จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร เอง ณ ตอนนี้ ก็คงพักยกอย่างที่นักมวยเขาพักกันอยู่แล้วมังครับ

พักระยะสั้นๆ ไปพร้อมๆ กับการเรียนรู้ ชีวิตและงาน

ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ครับ
รู้สึกได้จากบ้นทึกของคุณ จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

เป็นบันทึกว่าด้วย ชีวิตและการเรียนรู้เรื่องเมืองปาย โดยแท้ ครับ

ขอบคุณ คุณจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร  ด้วยใจจริงครับ