ประเด็นหลังสุดนี้ สงขลาน่าจะเป็นตัวอย่างได้ ครูชบเสนอว่าสมาชิก100คนก็ทำได้แล้ว พร้อมยกตัวอย่างเหตุการณ์เลวร้ายสุดๆ คือสมาชิกเสียชีวิตพร้อม ๆกันหลายคน 3 เดือนติดต่อกันถ้าเป็นอย่างนั้นก็ยุบกลุ่มได้แล้ว แต่ที่ผ่านมา 50 กว่ากลุ่มของสงขลาซึ่งมีฐานจัดการระดับตำบลล้วนดูแลตัวเองทั้งนั้น(นี่คือข้อพิสูจน์)

 กองทุนระดับจังหวัดเป็นแนวทางเพิ่มสวัสดิการให้กับผู้นำอีกชั้นหนึ่ง ไม่ใช่การรวมจัดการตรงกลางระดับเครือข่ายเหมือนกับลำปาง

ในประเด็นนี้ลำปางน่าจะเรียนรู้จากสงขลาแม้ว่าลำปางจะเป็นต้นแบบเริ่มก่อนก็ตาม

การเรียนรู้พัฒนาให้เกิดประสิทธิภาพ ประสบผลสำเร็จยิ่งๆขึ้น คือการจัดการความรู้

แต่การทำตามอุดมการณ์หรือความเชื่อที่ดีเพียงอย่างเดียว อาจไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงก็ได้

คู่นี้น่าจะเรียนจากประสบการณ์ของกันให้ก้าวหน้ายิ่งๆขึ้น ไม่น่าจะยึดแบบตามความเชื่อของตนเอง แต่การจัดการความรู้ยากที่สุดก็ตรงนี้แหละครับ