แค่สามัญชนคนไร้เสียง

มีสิทธิ์เพียงทนดูอยู่เฉยเฉย

ถูกกระทำทารุณจนคุ้นเคย

ไม่กล้าเอ่ยกล้าอ้างอย่างที่คิด

มิใช่ทำใจไม่เปิดกว้าง

แต่เคว้างคว้างมืดมนจนหงุดหงิด

ด้วยน้ำมือคนถ่อยเพียงนิด

มาชี้ทิศชี้ทางให้ย่างเดิน

......

รออีกนิด ทนอีกหน่อย ค่อยดีขึ้น

จะไม่ขึ้ง เคืองโกรธ ให้หมองศรี

ไม่ต่อกร คนพาล มาราวี

ไม่จี้เอา พิมเสน ไปแลกเกลือ  ....

ขอบพระคุณค่ะ ..

กลอน คมกริบ เลยนะคะ :)