ผมอ่านทบทวน ๒ รอบ ด้วยความสนใจครับ...ผมคิดฝันไว้ว่าเด็กเยาวชนของเราจะเป็นเยาวชนที่เติบโตขึ้นอย่างมีคุณภาพ ทั้งวิชาความรู้และศีลธรรม โดยมีระบบการศึกษา และสังคมที่ดีหล่อหลอม

ในความจริง สถาบันกลับช่วยให้สังคมดีได้ไม่เต็มประสิทธิภาพมากนัก

ผมคิดว่า ควรต้องนั่งคุยกันว่า ทิศทางการพัฒนาเยาวชน ของไทยเรา ให้เก่งดีและมีสุข น่าจะมียุทธศาสตร์อย่างไร?

ไม่อยากให้มีคนเก่งมากมาย แต่ไม่รักประเทศ ห้ำหั่นกันตลอดเวลา อย่างปรากฏการณ์ที่เราคุ้นเคยและพบเจอ 

ขอบคุณครับผม สำหรับบันทึกดีๆครับ