• ป้าแดง ขา..

ก็ตอนนั้นต้อมยังอยู่ชั้นมัธยมปลายก็เริ่มใช้ยานอนหลับค่ะ   เพราะตอนกลางคืนจะนอนไม่ค่อยหลับ  และจากแค่ 1 เม็ด  เริ่มเพิ่มจำนวนไปเรื่อยๆ จนอยู่ปีสอง  ก็ทานจำนวนครั้งละนับห้าถึงสิบเม็ด (บางครั้งก็อาจจะมากกว่านี้)   แล้วพอทานมากเข้าก็..ไม่สามารถทานยาแก้ปวดได้เพราะเหมือนจะเอาไม่อยู่   อย่างเวลาปวดประจำเดือน(ซึ่งก็หนักอีก)จะต้องอัดยานอนหลับแทนยาแก้ปวดไปครั้งละ 5/10 เม็ด จนเป็นเรื่องปกติ  ที่เคยทานมากที่สุดก็มากกว่าสามสิบเม็ด(หรือมากกว่า)ค่ะ

แล้วพอวันหนึ่งต้อมก็ตื่นขึ้นมาแล้วจำเรื่องราวต่างๆ ไม่ค่อยได้   เหมือนช่วงชีวิตบางช่วงขาดหายไปเฉยๆ และเริ่มรุสึกว่าตัวเองเห็นอะไรแปลกๆ เพี้ยนๆ    ซึ่งก็พยายามปรับปรุงแก้ไขตัวเองให้ได้มากเท่าที่จะทำได้   อย่างแรกสุดก็คือการงดใช้ยา(เพราะเป็นยาควบคุม เลยทำให้หาได้ยาก)  หันมาสวดมนต์ ไหว้พระ   

ต้อมไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วอาการที่เกิดขึ้นที่ต้องประสบอยู่ทุกวันนี้เป็นเพราะการใช้ยาอย่างมากไหม   หรือว่าตัวเองคิดไปเองก็ไม่รู้   เมื่อกี้สดๆ ร้อนๆ เลย  โพสข้อความหาป้าแดง(ข้างบนนั่น)ก็ออกไปทานข้าว  แวะกดเอทีเอ็ม   ค่ะ..ต้อมลืมหมายเลขรหัสเอทีเอ็มของตัวเอง   ดีที่เพื่อนเข้ามาบอก   หลายๆ ครั้งต้อมจำวันหรือเรื่องราวบางอย่างไม่ได้เอาเสียเลย   ไม่รู้วิธีส่งแฟกซ์(ทั้งที่ก็ส่งเกือบทุกวัน)   จะเดินไปกดน้ำดื่มแต่ทำไมเดินไปปิดไฟออฟฟิศเฉยเลย   อาบน้ำโดยไม่ถอดเสื้อผ้า  และอะไรๆ อีกเยอะค่ะ   มันเกี่ยวกันไหมคะ?