สวัสดีครับครูดอย
- เงียบหายไป คนที่อยู่ข้างหลังก็คิดถึงนะครับ
- เมื่อก่อนตอนครูสุอยู่บนดอยแม่ฮ่องสอน สอนไปบางทีว่าง ชอบเหม่อมองไปที่ฟ้า มองดอยที่อยู่ลิบ ๆ ..
- น้ำตาก็ซึมออกมาเอง ความคิดฟุ้งซ่านมาก ๆ เลยครับ
- ก็เลยเข้าใจครูที่อยู่บนดอยเป็นอย่างดี
- เป็นกำลังใจให้นะครับ อย่างน้อยเด็ก ๆ ที่นั่น คือ มิตรภาพที่ดีของครูดอยนะครับ