อ่านบล็อกของ อาจารย์วิจารณ์ และชายขอบแล้ว ต้องขอขอบคุณที่ช่วยเตือนสติ ...สิ่งที่ต้องขอบคุณอาจารย์และผองเพื่อนชาวG2kก็คือ วิธีการที่ช่วยขัดเกลาความคิดเห็นและนิสัย ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ มีวุฒิภาวะ ใช้เหตุผลมากกว่า อารมณ์  ต้องขอรับว่าเป็นคนหนึ่งที่มีความเคยชินในการใช้ สำบัดสำนวน หรือ การประชด ประชันกลายๆ บางทีมันก็พลั้งเผลอหลุดออกมา แต่ไม่กล้าถึงขนาดตั้งใจที่จะเอามาใช้กล่าวหา หรือใส่ร้ายผู้อื่น (ไม่ทำอย่างนั้นแน่)แต่อาจจะมีลักษณะเขียนแบบเสี่ยงๆที่จะเป็นอย่างนั้นอยู่เหมือนกัน...ซึ่งตอนนี้จากที่ได้อ่านและฟังความเห็นจากหลายคนแล้ว...ทำให้เกิดความคิดที่จะต้องระมัดระวังการใช้ภาษา หรือวิธีการวางโครงเรื่องที่จะบันทึกให้มากขึ้นค่ะ...พบว่าบางทีหากขุ่นมัว หรือ คับข้องใจมากเกินไปก็ไม่อาจกลั่นความคิดเชิงบวกที่มีคุณภาพดีออกมาได้...ขอขอบคุณอีกครั้งที่ให้โอกาสมาร่วมลปรร