สวัสดีครับอาจารย์ผมสนใจเรื่องที่อาจารย์พูดมากเลยครับอันที่จริงวันนั้นตอนที่อาจารย์มาอบรมที่โคราชผมว่าจะไปถามแล้วครับแต่พอดีคนแยอะไปหน่อยก็เลยยืนฟังอาจารย์อยู่ห่างๆ เรื่องของผมมันอาจจะไร้สาระนะครับแต่มันเป็นความคิดที่ผมพยายามหาคำมาอธิบายแต่ก็ไม่รู้หนทางซะทีครับตอนเด็กๆนั้นผมชอบเรื่องดาราศาสตร์มากๆผมจึงได้คิดอะไรได้กว้างกว่าเพื่อนรุ่นอายุเดียวกันซึ่งผมเองก็สนใจเรื่องจักวาลมากเพราะมันเป็นอะไรที่ท้าทายความคิดและตอนนั้นผมยังเด็กคิดอะไรได้เกินเด็กไม่มากนักผมส่งสัยเรื่องประตูมิติซึ่งมันจะเป็นไปได้ไหมว่า สมมติว่ามีสนามแม่เหล็กที่เป็นกำแพงแล้วแบ่งออกเป็นสองฝั่งฝั่งหนึ่งเป็นปัจจุบันซึ่งผมให้มีคนยืนอยู่สองคนต่อมาคนคนหนึ่งได้ผ่านเข้าไปในสนามแม่เหล็กนั้นแล้วพอกลับมาก็อาอุมากอาจจะมากกว่าเดิมซักเจ็บสิบปีซึ่งในความคิดของผมก็จะอธิบายว่า ในใจกลางของแผ่นสนามแม่เหล็กนั้นจะเป็นศูนย์กลางของทุกเวลาไม่ว่าจะเป็นในอีกห้านาทีหรือสามวันหรือสิบปีหรือพันปีหรือห้านาทีที่แล้วหรือสิบปีที่แล้วหรือร้อยหรือพันหรือล้านปีที่แล้วจะมารวมกันอยู่ที่จุดศูนย์กลางของเวลาซึ่งก็คือสนามแม่เหล็กโดยสนามแม่เหล็กของโลกจะอยู่ที่สามเหลี่ยมเบอมิวดาร์นั่นก็หมายถึงว่าสามเหลี่ยมเบอมิวดาเป็นศูนย์กลางของเวลาในทุกเวลาไม่ว่าจะเป็นอนาคตหรืออดีตก็ตามเมือมีคนหรือสัพสิ่งทั้งหลายในเวลาที่ปัจจุบันหลุดเข้าไปในสนามแม่นั้นก็จะเป็นไปได้ว่าจะไปโผลในอีกเวเลาหนึ่งๆซึ่งจะเป็นอดีตหรือปัจจุบันหรืออนาคตก็ได้ดังนั้นคนที่ผ่านเข้าไปในสนามแม่เหล็กคนแรกก็อาจจะไปโผลในอีกเวลาหนึ่งแล้วก็กลับมาตรงเวลาปัจจุบันจึงเป็นสาเหตุให้เขาแก่ขึ้น อาจารย์ครับนี่ก็เป็นความคิดหรือทฤษฎีทีผมตั้งสมมติฐานขึ้นมาเองในบางเรื่องก็เป็นไปได้แต่ในบางเรื่องวิทยาศาสตร์ก็หาข้อสรุปไม่ได้แต่ตอนนี้ผมอยูม.5ซึ่งก็ยังไม่มีความรู้พอที่จะสามารถตอบข้อสงสัยนี้ได้อาจารย์ช่วยกรุณาอธิบายด้วยนะครับถ้าจะติดต่อผมให้ผ่านทางกิจณพงษ์ได้นะครับ ด้วยความเคารพ